16

tomno, ex quo fabulam illam ante Olymp. C. 4., duo anno mortuus est Hecatom- nus, doctam fuisse intelligitur. Hinc Epigenem mediae poetis comoediae accensere non dubitavi: ac fortasse etiam Pollux scripsit rdν σοσν rec awnuues. Ad fabulas

„ G

Epigenis quod attinet, practer A ou dgαeνκννααμν et AMunudow, quam iterum Athen.

XI. p. 480. a. et 486. b. commemorat, laudantur eius IIowreds Polluci VII. 29. Meutun Athen. XI. p. 469. c. 502. e. 474. a.(ubi vs. 3. post zdres lacunae signa sunt ponenda, reliqua autem ad Codd. duetum ita scribenda videntur: dœrνeozt ArG G vorie! od rdy oyov xi6svo¹) et Bdexwaet vel Bazkeic. Prius habet Athen. IX. p. 384. a. alterum XI. p. 498. e. ubi ante Schweigh. Barxia, et III. p. 75. b. ubi ante Bentl. Beyνiν legebatur. Barxket« dicitur apud Suidam et Eudociam. Vera scriptura videtur Dauν‿ννεα, quod mulieris nomen fuit ut Baxetos viri.

EUBULUS. De hoc ita Suidas scribit: Eoouxoc, Kirros, ASαos, uis Eu- gedwocos. EO*e Seduar—5. iy Si aard Gd:Owuxuds, usS6gtos rie lione uuupsias eu ris r⁴⁵bαόός. In his frustra Menagius ad Diogen. Laert. II. 60. assentiente Kustero 2oirrtos scribendum coniecit pro Kirrcos. Photius: Knrrös, Situoc ris Acovriéoc. Cfr. Boeckhii Corp. Inscr. I. p. 152. Toup. Emend. III. p. 71. Aetatem viri ita Suidas indicat, ut circiter Olymp. CI. eum floruisse dicat, quod si verum est, vir recte in ipsis veteris mediaeque comoediae confiniis vixisse dici poterit. Mediae eum co- moediae diserte assignant Etymol. M. p. 451. 30. et Ammonius s. v.„ov, et anti- quis duodammodo opponit Athen. VII. p. 300. b. Fragmenta contemplanti tempo- rumque quas continent notas accuratius rimanti longe ultra eam, quam Suidas po- suit, Olympiadem vitam extendisse videbitur. Ita Cydiam classis ducem commemo- rat apud Athen. XIII. 569. a. de quo cfr. Ruhnk. Hist. crit. Orat. p. LXXIV. His adde Carabi sive Callimedontis et Philocratis commemorationem Athen. I. p. 8. b. VIII. p. 390. d. quos utrosque Demosthenis aequales fuisse constat. Fabularum quae argumenta tractaverit, superstites dramatum tituli satis indicant, quorum ea fere est ratio, ut poesis viri maximo in mythologicarum fabularum tragicorumque poetarum irri- sione versata esse videatur. At prae ceteris Euripidemsibiridendum proposuissevidetur, cuius versus subinde vel parodia lusit vel integros immutatosque ridendi causa ora- tioni suae intexuit. Ita in Amalthea fabula apud Athen. II. p. 63. d.

O:⁶ τεοντ εςασυοεεονσ‿ μέιςσοοσ ov, Or T0S, Ladorh ueeo Tgolaν Ner.

secun-