Iagnam de veteris comoediae poctis disputavimus, susceptae materiae ordo et

continuitas ad ſmediam, quam antiquis grammaticis dicere placuit, comoediam nos

d

duoit, de cuius vi et indole tametsi in nostrarum q specimine

non ita disseruimus, ut res confecta censeri debeat, tamen nune missis, quae vel

addi superioribus vel rectius itui possevidentur, statim ad ill d ingulorum poetarum historiam accedamus. Quum autem inde ab Aristotelis temporibus ea studiorum ratio fuerit, ut magna doctrinae pars in scenicorum poetarum interpretatione ponere- tur*), nihil quod ab harum quaestionum consilio alienum sit nobis facere videmir, si praefationis loco de veterum grammaticorum studio in comicorum poetarum enarratione posito päucis disputare et hanc litteraturae partem in clariore, quam adhuc factum est, luce collocare conabimur. Igitur primus omnium, qui graecorum eomicorum historiam ornavere, fuit Aristoteles, cuius duo fuerunt huius generis scripta, Wt=at Aoruddeat et Ausανανdi. Ex his duas primo loco commemoravimus

Niucc Auouuaxde, earum praeter titulum a Diog. Laert. V. 26. servatum nihil superest.

In Didascaliis autem de ti umque fabul temporibus egerat, usus eam in rem veteribus illis didascaliis, de quarum ratione exposuit nuper Boockhius Corp. Inscr. I. p. 350. Nec tamen credam ita de his rebus disputasse Aristotelem ut totam iorocicy Ssrgeide complexus sit, quao Wowerii Polym. XII.

p. 103. sententia fuit vel propter ambitum scripti unius libri finibus comprehensi

— v. Diog. Laert. 1. 1.— nequaquam commendabilis. Paullo probabilius videri possit eodem libro de h ibus in antiq di g egisse scriptorem,

Schol. Aristoph. Av. 1386., sed ne talia quidem attigisse videtur nisi breviter et in

*) Vid. Casaub, ad Athen. VI. p. 235. o.