75 nomen Casaubonus ad Athen. III. p. 194. c. etiam Polluci restitui voluit Lib. VI. 161. 2a] 1ffelrxνo“ EUwNeldns XE-ye. Atqui idem Euclides rursus apud Polluc III. 3a. 70„HovNo, e XEye Auælas zal Eurrions. Treeldns ôt al Euxxeldng Ss douNoy NS-ou. Ita enim e Ms. legendum.

MENANDER, quem unus Suidas commemorat: Mwardeos, Ad/veog, v‿νμιαο deςᷣν. Sed hunc vehementer vereor ne unice Suidae errori de- beamus.

XEMoOPHON. Diogenes Laert. II. 59. ubi de variis Xenophontibus

agit: ætμαονο εμνυνεαννꝙτα*α 7 Exros ITIdeios d*uœuν%meids, SJoo%s u das Aeoxulas onris. Ide recte fecit Fabric. Bibl. II. 505. quod Xenophontem veteris diae poetis miroque errore

lapsus est Burmannus Thes. Epist. Lacroz. I. p. 75. haec socribens:„Fa- „bricius vero properanter nimis eum antiquae comoediae poetam faciens. „An ex voce νια id exsculpserit nescio.“ Denique unius praeterea poetae mentionem facere liceat, quem ta- men an non recte Suidas et Tuei p. 248. antiquae comoediae poetis veh dubitari potest. Est is HIARCRuUS, de quo nihil nisi haec pauca Suidas memoriae prodidit: Iæraoxαοοε, uuαis ie Aexalas 2uνμ taæα. ded 2α&e αντ%d ees dy. Quorum verborum sensus haud dubie hic est, in Hipparchi fabulis vel omnibus vel plerisque nuptiarum sollen- nia esse celebrata. Licuit igitur de Hipparcho idem, quod Plutarchus de Menandro, dicere: 7⁴ν Jeνndroy arrod& vpexrsy Sar d euc. Sed hoc ipsum in caussa est, ut Hipparchum non veteris sed novae comoediae poetis accensendum putem, idque etiam fabularum tituli: Avææοιςσενον ap. Athen. XI. p. 477. f. Oafs ibid. XI. p. 484. d. HIavyvxls ibid. XV. p. 691. c. Polluc. X, 108. Zoyed os Stob. Serm. LX. p. 223. et Schol. ad Dionys. Thrac. p. 648. ita confirmant, vix ut dubitationi locus re- lictus sit. Ceterum ab hoc Hipparcho diversus esse videtur is, cujus Iliadem Aegyptiacam laudat Athen. III. p. 101. a.