63

Sde frag 1 sup cujus arg um de Attici populi resti- tutione in integrum egisse suspicatur Kuhnius ad Polluc. X, 76. e

titulo fabulae conjecturam capiens, siquidem Tyndareum Aesculapii arte et consilio a mortuis resuscitatum ferunt. Quam in rem laudat Lucian. de Salt. 45. et Plin. H. N. XXIX, 1. Potuisset vetustiorem adferre aucro- rem, Panyasin apud Sextum Empir. adv. Gramm. I, 18. Laudatur prae- terea Polluc. 76. Etymol. M. s. V. Syvedxgovyog, et Erorian. p. 130. cIo„ aurirny, rov Araedro, de aal TIeNd,NoS&y Ai TDegeoy, leg. Anuoro Meeg. Ad eundem Polyzeli locum respicit Athen. I. p. 31. e. HIoxεᷣμ̈eς Nè Aurtrm 2aNer chey&y Pée. Ubi male Schweighaeuserus Polyzelum his storicum*) significari statuit.

SANXRNIO, Atheniensis, Dioclis et Philyllii aequalis, teste Suida s. v. Xoxe. Fabulas docuisse videtur inter No. et XOv. Olympiadem. Ca- sauboni error ad Athen. VII. p. a86. c. Sannyrionem antiquae comoediae poetarum antiquissimum dicentis unde fluxerit monui Quaest. Scen. I. p. 7. Propter corporis gracilitarem et macilentiam ridetur a Strattide apud Polluc. X. 189. et Athen. XII. p. 551. 6., acerbius etiam ab Aristo- phane, qui eum una cum Oinesia et Meleto, tenuissimis hominibus, ad in- feros tuanquam AheGolrn, quendam er legatum missum esse lepidissime fingit, v. Athen. I. I. Vivcissin Aristophauem irrisum esse a Sannyrione docet Schol! Platon. p. 351. Bekkk. Dèe fahulis ejus Suidas ita: Jeeεe aurod r! Tadra LeNàs, Aaydh, Id, Puxarral, d Axios o Aeirvoco. Owrals. Eudocia autem p. 582. neglecta Danae hosce nominat titulos: FéXac, Iyd, Id, TadavareNo, vxacralh, quae unde Inonem et Sardana- palum arripuerit nescio. Psychastas autem non dubito quin Suidas ex hoc Athenaei loco justo negligentius inspecto assumpserit: xeo? ed. Tawveleyos d Trecrric&y iu‿ᷣrats: Taveblaos eurbnp emaouolay, Lib. XII. p. 551. c. PéXœς et Aavdn(in qua Hegelochum Euripidis histrionem risit) passim laudantur. Semel Io apud Athenaeum VI. P. a261. f. cl

*) Quem a comico pocta diversum esse recte monuit Casaub. ad Athen. N. p. 370. f. Mireris dubitasse T. Hemsterh. ad Polluc. II. p. 1244.