Druckschrift 
2 (1827) Quaestionum scenicarum specimen secundum : Quo Vernalis Examinis D. XI. April. Inde ab hora antemeridiana IX. in Regio Gymnasio Ioachimico instituendi solennia indicit / Augustus Meineke
Entstehung
Einzelbild herunterladen

3⁵

Athenaeus fortasse Er d est, quem in crisi dramatum Pherecrateorum diligenter versatum esse, statim videbimus. MeraxNels, quam Atlien. VI. p. 268. e. sine suspicionis significatione commemorat, idem Lib. XV. p. 685. a. incerto auctori tribuit: 6 παν. næds roug eis aurd, dyueeoetove MeraNelo. Nicomacho eam tribuit Era- tosthenes apud Tarpocr. s. v. eraxkhede p. a4.5. Quod quibus rationibus duotus fecerit, suspicari licet e Photii Lex. p. a9. eui Auueloy(ita Porson. pro Auweioy) ro ele Aukweioy. 59ey Eeuros yns wal dd rodro dmexreei ods Me. raxNeis, ubi ex adjecto Euripidis versu ex Hippolyto: T*ν euεᷣν A‿ heus νεJακνs 4de, manifestum est, scripsisse Photium eudνς Auweſov. Ita 10- cum intellexit etiam Lobeck ad Phryn. p. 144. quem frustra erroris in- simulat Bernhardy ad Eratosth. p. 250. Itaque suspicari licet Eratosthenem maxime ex orationis usu fabulae isti notam adspersisse, id quod conatus est

etiam Bernhardy, quamquam non eodem in omnibus suocessu, velut oum in fragmento apud Athen. VI. p. 269. locutionem: 1 i). LkLLMayro vaBd 1 nan TDen, tanquam tragicam et a comicorum sermone abhor- rentem vituperat. Atqui Diocles apud Photium et Suidam s. v. wand varnedu dixit: IIRyeT re aandd aυ⁴ν Uος, quae male attentavit Toupius Emend. III. p. 101. Illud autem reotissime monuit, alienum esse ab Atticorum usu quod ab Erotian. p. 56. ex hac fabula affertur adverbium deud. Pot- erat his alia adjicere ex eodem illo apud Athenaeum fragmento petita, veluti quod vs. 3. legitur aM⁴ẽo et vs. 28. 7 66Ja, correpta vocali ante literam e, cujus rei nullum certum apud vetustissimos comicos exemplum reperiri puto. Ceterum Nicomachus iste, cui Eratosthenes hanc fabulam attribuit, non diversus fuit ab eo, quem idem, ut videtur, Eratosthenes etiam alius fa- bulae Pherecratis nomen mentitae auctorem perhibuit, Xelçwvog dico, de qua sufficiunt, opinor, quae disputavi Commentat. Miscell. I. ubi tamen quae de aetate Nicomachi monuimus non satis accurate disputata sunt. Vixit enim, ut e Bacchii Introd. Art. mus. p. aa. coniicias, iisdem ferme quibus Arixtoxenus musicus temporibus. Hino est quod ei inter novae comoediae poetas locum concessimus, ubi reliqua de fabulis ejus dicenda perseque- E