Druckschrift 
1 (1826) Quaestionum scenicarum specimen primum : Quo orationem D. Xmo M. Julii H. Antem. Xma in auditorio Maximo Gymnasii Regii Joachimici muneris auspicandi causa recitandam indicit / Augustus Meineke
Entstehung
Einzelbild herunterladen

55⁵

summoque jure quidam quasi xeτijeio Irinponici Anisse dicatur ab Andoc.

de Myst. p. 101*. Bekle. Immanes hominiM maximeque insa-

num scortorum amorem tangunt Aristoph. Ran. 432 cum scholiis et He- raclid. Pont. ap. Athen. XII. p. 537. b., puerorum amores et adulteria Eu- polis in Autolyco, Arist. Av. 34. et Cratinus apud Schol. Luciani T. II. p. 696., perjurium Andoc. de Myst. p. 149., bibacitatem Aelian. V. H. IV, 16. Denique effeminatum hominis ingenium arguit immodicus unguento- rum usus, de quo cf. Xenoph. Conv. II. in. Aedes suas, quarum alteras in Melitensium duρ, Schol. Luciani, Iov. Trag. T. II. p. 696. alteras in Piraeeo omni deliciarum genere instructas habuit, Xenoph. Conv. I, a., non scurris tantum et tibicinibus aliisque id genus hominibus, Xenoph. Conv. L, 11. II, 1. verum etiam Sophistis, in quos incredibili fuit muni- ficentia, aperuerat, Heind. ad Platonis Theaet. p. 558. quorum hominum consuetudinem jam ante patris obitum avidissime eum expetiisse ex Aeschi- nis Socratici dialogo Calliae nomine insoripto apud Athen. V. p. 220. b. perspicitur, qua ex re nonnihil simultatis ipsi cum patre extitisse, ibidem legimus. Mortuo autem Hipponico, quum neminem voluptatibus suis impedimento esse videret, vix dici Potest, quantam adulatorum parasito- rumque multitudinem in domum suam receperit, Feracl. Pont. I. 1. p. 537 b. Ex eo genere fgerunt Gorgias, Prodicus, Protagoras, Antimoerus ceterique Protagorae discipuli, quibus capiendis quum aedes quamvis am- plissimae non suffigerent, éexsvdoas e reieov redð οοσπταυο eviva are. uevdraæe, ut est apud Themistium Or. XXIX. p. 347 0. quae ducta sunt e Platonis Prot. p. 489. 484. Heind. Haec tot et tanta vitia nullis ille animi vel ingenii bonis compensabat. Nam quod tibiis scite cantasse di- citur a Chamaeleonte Heracl. ap. Athen. IV. p. 194. d. id valde vereor ut magnae laudi ei ducendum putaverint Athenienses. Dootissimum autem qui eum dicit Macrobius Sat. VII, a. haud dubie ipsam illam oum Sophistis consuetudinem spectavit, ex qua non mirum est si aliquem eru- ditionis cultum literarumque amorem congepit. Contra, stupidum bardum- que(xo△ϑeaoy) eum appellare non dubitavit- Aeschines Soor. ap- Athen. V. p. 220. b. Scurrile hominis ingenium et vanitatem oum pari insolentia