50

quo eorum hos versus ab eodem Harpocr. s. v. xα‿εμ⁴α εσασ P. 264. servatos poeta posuerit:

dy xeir& e rals rei6ois Kàrν rels 6εν‿ꝓuleis

xs‿eεaiey Täs rohecs Kale Seu rererIra. Ita enim haec emendavit Porsonus Adv. p. 253. Indidem haec ducta su- spicor apud Villois. Anecd. II. p. 88. x*⁷ Xs yovI-pe Ta Heigdxi meorrd. Heva rais Ardedaw, duae omisso fabulae titulo afferuntur. Neque jam ambi- guum est, quo sensu diota fuerint verba 2m au⁵h τά zouα, apud Photium et Suidam servata. Cujusmodi arhes rels kouols rieuev, fuere Hippo- cratis filii, Telesippus et Demophon, acerbissime taxati in fragm. apud Suidam T. III. p. 514. Schol. Arist. Nub. 999. et Demostratus Bovꝗune cognomine dictus, Aristid. T. III. p. a15. c. et Schol. Aristoph. Lys. 393. Salsissimo dicterio perstringuntur imperatores, Laespodias et Damasias in versibus apud Schol. Arist. Av. 1568.

radh 2 Dérdea Aais rodias zal Aahaclas

auralos rals vyikaio Axoeuodct no, ad quae respicit Eunapius Liban. p. 99. ubi vide Boissonadum, cll. Plu- tarch. Symp. VII, 3. p. 712. A.

Ex ea fabulae parte, in qua emendandae reipublicae et melioribus legibus regundae consilia inita esse videntur, non inepte, ut equidem opi- nor, hunc versum petitum esse suspiceris:

8 AvaxvTijoai ½Mojoer Ti huy, Quem non addito fabulae indicio servavit Etym. M. p. 200, 50. At Sui- das s. v. Ayaſeraycν&, 70 yaega. E'rohic Aiaos. Ckr. Eustath. ad Iliad. G. p. 1095. Rom. Denique in fine fabulae, heroum umbris ad in- feros redeuntibus, hosce versus locum habuisse conjicias-

Aduey wd Tüueis reures rari rAs elescus

a* ορσνπννά‿μεν εxνres.— Talbere xdyres.— Jexéεενει˙α.

Quae servavit Suidas s. v. Ahch et Lex. Seguer. I. p. 3a8. emendante Porsono apud Gaisf. ad Heph. p. 278. De tempore, quo acta sit fabula, nihil habeo, quod pro certo afferam. At cum Demostratus, quem hac fabula perstrinxisse Eupolin vidimus, unus omnium maxime Siculam expe-