38

ad cujus caput Eupolidis fabulam, Tßeiwrodiwen inscriptam, post mortem hominis repertam esse scribit Ptolemaeus Heph, apud Photium Bibl. CXC. p. 554. d. rous'geirrodfeas Eoxd)udoc reos II LSAou ean eugeSiual Qach. Ubi ne celebrem illum Periclis amicum significari putemus, tem- porum rationes prohibent: eum enim jam Olymp. LXXIX, 4. vel LXXX, 1. interemtum esse, e probabili temporum computatione effccitur. Itaque aut orator Ephialtes intelligendus est, de quo cf. Ruhnk. ad Rutil. Lup. p. 33., aut noster Eupolideis.

„De poetica Eupolidis facultate fabularumque, quas scripsit, ingenio ita judicat Platon. de divers. char. p. XXVI. ut in argumentorum tracta-

tione eum ingeniosissimum fuisse dicat: eua rd orw ele dreeoNi,

xard rds umodtrεi. Quibus deinceps haec addit: xal imeg ey abadgei Qayraclay nnodo ol Noirol, raurnv eusos ey Tos ded‿ν, dya jaryen Iauds dy 8 Adou voοerdy resrꝶας. Ubi Oayragiay intellige quam Cicero de Orat. III, 5a. rerum quasi gerantur sub adspectum quasi subjectio- nem appellat. Cf. Longinus Subl. XV. p. 58. Similiter Quint. Instit. Orat. VI, a, 29. quas Oavragslas Graeci vocant, nos sane visio- nes appellamus: per quas imagines rerum absentium ita re- praesentantur animo, ut eas cernere oculis ac praesentes habere videamus. Itaque sensus verborum Platonii hic esse videtur: quas reliqui poetae visiones vel absentium rerum imagines in parabasibus excitare soleant, eas Eupolin in ipsa actione spectatorum oculis subjicere, ut qui mortuos ex inferis excitatos in scenam producar et de rebus ad civitatis administrationem pertinentibus consilia conferre faciat. Quae ad Aiuouve fabulam spectare infra docebimus. Neque vero hoc Platonii judi- cium in eam partem intelligi debet, ut nullis Eupolin parabasibus usum fuisse statuamus, quod falsissimum esse e fragmentis intelligitur, in qui- bus haudquaquam obscura parabasium indicia reperiuntur. Ceterum illa mortuorum ab inferis excitatio non potuit quin sublimitatem quandam Eupolidis fabulis impertiret, sed eam sublimitatem, quae venustatis et elegantiae illecebris mirifice esset temperata. Platonius enim, daree éorb nRdg, inquit, obro z* εrixaeis aal reel rà uulre edrroxos, qua quidem