Druckschrift 
1 (1826) Quaestionum scenicarum specimen primum : Quo orationem D. Xmo M. Julii H. Antem. Xma in auditorio Maximo Gymnasii Regii Joachimici muneris auspicandi causa recitandam indicit / Augustus Meineke
Entstehung
Einzelbild herunterladen

.30 rime exagitatos esse intelligimus. Eidem Teleclidi fuisse qui areglay Texiarnn, ab Athen. VII. p. 232. e. laudatam tribuerent, nescio quo auctore tradiderit Schweighacuserus. Teleclide paullo junior, sed Eupolide et Aristophane prior fuit HER- MIPPUsS Atheniensis, Lysidis filius, testante Suida v. Muerihos, et Myrtili

comici poetae frater. Suidas: Eelummos Eresακφη⁵ανκε, AekO Mugrlheu,

decuαra dorae A. Eadem fere habet Eudocia p. 167. Acrem Periclis obtrectatorem fuisse vel eo argumento intelligitur, quod Aspasiae impie- tatis litem intendit, teste Plutarcho Per. 3a. quod factum videtur Olymp. LXXXVI, 4. Ipsum Periclem contumeliosissimis versibus persninzit apud Plutarch. Per. 33.

Bached Tarugoy*), rl or oun EdAs

dogν aerade, AN N6-) Aby 3

xeòl rod oNeHoνꝗJerode megee

Lrxne e Teros rterns;

Quae eo scripta sunt tempore, quo Lacedaemonii primum Atticam inva-

serant, Pericles autem, quamquam praecipuus belli suasor et auctor exti- terat, aciem tamen contra hostes instruere non sine magna eivium offen- sione cunctabatur. Plane conveniunt Thucydidis verba Lib. II. a1. TIayri

Tedr Q να mᷣ᷑ν ν TIegeta dy eeJh exon ual dy xueſeae re⁴reeev

eeeurnyro oudér, AnN eeædre Sr4=rbermere Gy eux 2reanet Ex quo liquido

intelligitur fabulam, ex qua hos versus P. lutardh

fuisse ex Athen. VIII. p. 544. c. et XV. p. 668.

..

attulit, d m ar Maleas lobabiter fei

*) Acerbissi di qum illud cum Aristopi- Duer Sxes Ran. 1085.

et titulo fabulae Timocleae Anesodruees apud Athen. IV. p.. 165. f. de quo pessime statuit Schweighacuserus. Eodem spectat fortasse Eerhanddr, Phrynichi, Cratini et Ophelionis ſabularum clogium e27us.e

VLonge alio seusu Choerilus iragicus a vetusto 4 quodam scriptore dictus est i Tardests Saeuntus, ad quae Naeckius Choer. p. 265. com-

Parare poterat Lucian. Rhet. pracc. T. III. p. 12. 3‿κια⁶εεςαε eis 3Ts. Ceterum quo

sensu Mlermiphus Tardgevs, eodém xrovs Posuit Phrynichus i in loco b. Schol. Arist. 11. ita, ni fallor, refingendo: Miydovs uous a' ietevos rude Aiu, Awxia,,

rmhian, TI ieerJee,, Eenrsrinen. Qujbus alter interl A 4

1ias riixsds, n) Aia..0 2i, 7⁴ d565, NI 24na*, 4 N' as 1795, Zihs T 5 riragres.