31

II. XII, 421 legis duo, cui Dualis Avégs adjectus est. Etiam sine vocabulo düo hoc loco Dualis poni potest. Qua de causa, facillime intelligis. Certamen enim depingitur.

Ejusdem vocis auffg Dualis apud duo reperitur Il. XII, 447 ubi legis haecce:

Tdv(lapidem)' od us dO' ves duon aigr gijiòèics ẽn dasav aͤr oosos*ν Ʒανdstav, 0701 vOv Boroi eic'. d d géa AXAe al 0los.

Sententia, quae iuest in his versibus: ne duos quidem viros fortissimos a solo in plaustrum movisse lapidem, quem Hector solus, unus, vibraret, quanto clarior ſit Duali vocabulorum 0ν' Avége! Duali numero verbi, quum h. J. in hoc verbo, minor vis sit, non opus est. Opponuntur voces dνν àvégs vocabulo 0708.

Eodem modo explicandi sunt versus, quos legis IlI. V, 302— 304:

—— ⁸ XeOdd,o Xd⁴, s Tneys. ubya bg v, d od do a3gs— 070t võy 9070i sio. d de i Séa r⁴dνανκ uat los. 92t

Quantopere explicatio horum locorum, quam proposuimus, vocabulo e, quod h. I. post duo legitur, comprobetur, facile intelligi potest.

Ut his locis Dualis, quum uni viro oppositi sint duo, bene se habet, ita alio loco, quum duo pugnantes ceteris opponantur. Quod depingitur II. XVII, 376— 382, ubi audis poëtam ita loquentem: 72i§auro de vf Aei aAnge oe d9 οσmU Uoav. do or re er. h, äyégs udaiſe—— IlarqOοααοωιαο ασνσ ᷣ. r. X.— Duali vocis àvyg vocabulum dνο s. dc ap- positum vides etiam II. XVI, 218. XXIII, 659. Od. IV, 26. 27. IX, 89.

Alii loci, ubi vocabulo dνο s. duc Dualis conjunctus est, sunt hi: Od. VIII, 312. r0*ſs döco;— IlI. XIV, 404: dα τρκαᷣ‿αμᷣ μφmμαι ν˙ε— Il. XV, 324: 9 9³ docw;— II. XVIII, 579: usgõaXlεo de Léovze dö*;— II. XXII, 450: db* Er so.ειον— 0d. X, 117: ·”d du'' äisaure—— latn‿εννν— II. XXIII, 329: XRe de—„½ οειεαάα ται υο suaco;— II. XXIV, 473. Od. XIV, 94: d0⸗ olcw. Pluralem legis Od. III, 424: dν ν ν.—„De vocabulo. öú ejusque conjunctione cum Plurali et Duali bene disseruit Qander Linulort libello: De vocabuli uνo usu. Regim. Pruss. 1834. 3 1 d! 2926 5 d N 21 ddn