Pars quarita.

De nonnullis locis, ubi Verbi vel Nominis substanltiri numeri et Dualis et Pluralis variant.

§. 35. I una enuntiatione diversi numeri et Pluralis et Dualis et Sin- gularis reperiuntur. De hoc genere locorum, ubi uni orationis parti altera in diverso numero apposita sit, jam antea egimus(cf.§. 28. 29. 3. all.). Nunc instituenda est nobis quaestio de iis locis, qui plura enuntiata ac plures versus complectuntur, quibus vel Substantivum vel Verbum vel utrumque in Plurali et Duali variant mutanturque. Atque— qua re mihi videor, quid de variatione Dualis et Pluralis apud Homerum sentiam, satis dilucide declarare— non- nullos inprimis Iliadis locos, ubi hi numeri haud ita raro variant, accuratius copiosiusque explanandos nobis sumemus. Alios locos hujus gencris paucis commemorabimus.—

Primum ex Iliadis libro quinto locos elegimus, ubi animadvertas velim miram quandam variationem numerorum et Dualis et Pluralis, quae exstat in voca- bulo Irmο5. v. 222— 240. Versu euim 222 legitur Pluralis, v. 224 Dualis, 227. 228 Pluralis 230— 231 Dualis, 236 Pluralis, 237 Dualis, 240 Pluralis. Versu 222 cxcepto de iisdem Aeneae equis loquitur poeta: Nam hoc versu sermo est non de Aeneae solis equis, sed in universum ille heros praedicat de virtutibus equorum Trojanorum, quibus quidem etiam suos vult adnumerari. Si autem probaveris eam, quae praeferenda esse videtur, Eustathii²) expli-

*) Rustathius de vocabulo Toohno ad v. 222. verba facit haecce: Tο⁵ιοmενx˙νa o.

r'x dadl od TO‿rνot ou ⁴do εꝓτοναοαινννQπ eEαοεεον ooε* Tooνεαςν mπηmαη dad ol rod T0ο³, ol nal