Tit. V. De Wupttis. 31

149. Alteruter parens si mortuus, aut palam facien- dæ voluntatis incapax, consentiat alter sufficit.

150. Præmortuorum patris et matris, volendove in- habilium jura exercent avi et aviæ; si forte inter utrumque in eadem linea dissentiatur, vincit avi consensus.(1)

Dissensus inter utramque lineam, consensus habetur.

131. Filii filieve familias, ætate in articulo 148 Prefixa majores, ad nuptias convolaturi, concilium obsequioso actu auchenticoque a patre et matre, iis vero e medio sublatis, volendive incapacibus, ab

unoquoque avorum et aviarum tenentur efflagitare.

LArticuli 1 52, 163, 154, 1 45, 166 et 167, die 21 mensis Ven- tosi anni XI. decreti, 1 insequentis Germi nalis palam facti. — alias mensis Martii 12 anni 1804.]

152. A definita per articulum 148 ætate usque ad completos triginta annos, quando de masculis, quin- due vero et viginti, ubi de fæminis, bis et ter atque a mense ad mensem renovanda erit jussa insuper ob— sequii præstatio; cui assensu ad nuptias cum minime obtemperatum fuisset, cumque integro mense a tértia exoptati nutus efflagitatione expectaverint, nuptiis nec minus celebrandis dabitur indulgere.(2)

153. Quem triginta anni informaverunt, is exaco mense ab uno tantum reverentiali actu, consensu etsi non elicito, nuptum prætergredietur.(3)

154. Reverentialis obsequii submissio huic aut illis in articulo 151 designatis ascendentibus intimar cu- rabitur; ministrantibus gemino notario, aut uno tan- tum duobus testibus stipato; quid tunc fuerit respon- si, in præstiti obsequii instrumento memorabi ur

3 D. 1 6 4 (2) D. 37, t. 16,1 H. Id. a 1 2 et eg