28 Lib. I. De Pervonia.
134. Edicta absentia quilibet absentem conventu- rus, missis tantum, aut ex lege adiinistrantibus con- dicere poterit.(1)
SPEoT10 II.
De Abbentiae ehectibus quoad Bona ex eventu absenti competentia.
136. Cuicumque jura vindicanti personam quærentia
quæ esse non monstretur, probandum erit, prædictam personam, cum foret delatum, in vivos fuisse; quod quandiu non probetur, tandiu agens exceptione sum- movetur.
136. Delata hereditas cui ille devocaretur, quem esse non constet, in eos unum et exclusive de volvitur, quos inter coiisset, quive eo deficiente cepissent.(2)
137. Præcedentibus duobus articulis adinventa, t actionem non excludunt de petenda hereditate aut aliiscumque juribus, quæ absenti aut illius repræsen- tantibus competant causasve obtinentibus, unaque præscriptions ea actio perimitur.
138. Quandiu non appareat absens, aut ab illius parte non agatur, suos facient bona fide fructus per- ceptos, qui jure hereditatem occupaverint.
SEcTILo III.
De Abentiae eßotibus circa Matrimonium.
130. Quo absente, alter conjux novo se incautæ unionis vinculo devinxerit, de eo dissolvendo is unus agens audietur, nisi saltem illius nomine mandata-
rius suspectis minus vivere eum indiciis stipatus.
⸗ 6
6
t. 2
65
6).
D. D
5 1
1 7
0