Tit. IV. De Abentibus. 2 ½

. De Absentiae Eheotibus.

SEcT1o PRKIMA.

De Abentiae eſectibus ad ea quce ubsens in re ha⸗ beret quo tempore adesse desit.

120. S1 quando absens mandatorem gerendæ rei non providisset, quicumque ei heredes præsumeban- tur quo momento evanuit, aut quo novissima de illo habita fuerunt indicia, fiduciariam, vi ac tenore judicii quo absens fuerit declaratus, bonorum pos- sessionem cujusque rei prosequentur quæ illius erat, ubi oculis subduceretur, aut ubi novissimis de eo indicationihus innotuerit; ea lege ut de administran- dis caveant.(1)

121. Si procuratori rem suam mandavisset, audien- di tum tantum sperati illius heredes, absens ut de- claretur, bonaque sibi possidenda addicantur, cum volutati fuerint anni decem a quo evanuerit, ulti- move de eo fuerit indicatum.

122. Idem finito mandato habetur; quo in casu ex decretis in capite I. præsentis tituli, gerendis rebus absentis provideatur oportet.

123. Immissis in provisoriam possessionem heredi- bus præsumptis, testamentum, si quod appareat, adaperietur, requirentibus iis quorum intersit, seu procuratore Principis ad tribunal; legatariique, do- natarii, tum et illi omnes quibus ex morte absentis forent speranda, provisorio iis, modo caveant, ju- dicio utuntur.

G) D. 60, t. 16, 1. 199. 1d. 24, t. 1, 1. 32,§. 14. Id. 49,