—

Lib. L. De perſonis. Tit E„39

[uperſüte fuerat gonjuge, heredes prae- lumti, eorumque defectu conjux in poſ- ſelſionem bonorum fub cautione, rem ablenti lalvam fore, ac[ub oflcio co- dendi inventarii mittuntnr; ſi vero prq- curatorem reliquerat, immiſſionem non- nili extincto mandato, vel polt elaplos decem annos a) poſtulare iis licet.

Si poſt triginta abſentiae, vel cen- tum actatis annos, ablens non revertitur, bonc inter eos dividuntur. Si vero iple, aut liberi ejus hucusque incogniti, rever- tuntur, diltiguendum, an intra quinde- cim annos redierint, vel poſtea. Priore caſu pona reſtituuntur reverlis, deducta tamen quinta parte fructuum; poſieriore, deci- ma deducta ad adminiltrantes pertinerite. Si polt triginta annos képertitur, Pona illi quidem reſtituuntur, nec vero Fru⸗ ctus eorum; quae ſi alienata fuerint, res et pretium inde adquilitum ſuccedunt in locum reęj.

1) Art. 120 135. Reſtitntiò autem in integrum

ex capite ablentiae locum von habet Ant.

1313.— cf. Gode de procéd. Art. 859.

2) A die ultimi nuncii accepti numerandos, ut recte vidit Pfeiffer Geſelhuch N. p. 55. nam nihil de iſtis decilum, DincxMon. T. I. P. 209. not. 1.