Je Boek, IV, Titel, II. Hoofdftuk,

Art. 132.

Zoo de afwezende te rug komt, of zoo hij bewezen wordt nog in leven te zijn, zelfs na dat het bezit definitie velijk is toegewezen, zal hij zijne goederen te rug ontvan- gen, in dien ftaat, waar in zij zich dan bevinden zullen; voorts den prijs van die goederen, welke vervreemd zijn, of wel die goederen, welke uit den koopprijs der verkochte goederen weder zouden mogen zijn aangekocht,

Art. 133,

De kinderen, en regelregte afltammelingen van den afwex zenden, kunnen insgelijks, binnen dertig jaren, te rekenen ma den dag van ‚het definitief bezit, vorderen te rug gave zijner goederen, zoo als in het vorige Artikel gezegd is,

Art. 134.

Na den dag van het vonnis, waar bij iemand afwezend werklaard is, zal een ieder, die eenig regt ten lasten van den afwezenden heeft, het zelve alleenlijk kunnen vervolgen tegen hun, die in het bezit der goederen gefteld zijn, of die daar van de wettige beheering hebben.

TWPEEDE' AFDEELING.

Van de gevolgen der afwezedheid, met betrekking tot de regten, die den afwezenden bij vervolg zouden mogen aankomen.

Art. 135.

Al wie aanfpraak maakt op eenig regt, het welk op ie= mand, wiens leven of dood niet bekend is, vervallen is, moet bewijzen, dat dezelve in leven was, ten tijde, toen dat regt op hem vervallen is: zoo lang hij zulks niet be- wijst, zal hij verklaard worden in zijnen eisch niet Ontvans kelijk te zijne

Art. 136.

Indien er eene erfenis vervalt, waar toe iemand geroepen is, wiens aanwezen niet bekend is, zal dezelve bij uitflui- ting overgaan op hun, met wien hij te zamen geregtigd ge- weest zoude zijn, of op de genen, die, bij gebreke van hem, dezelve zouden bekomen hebben.

Art. 137.

De bepalingen, bij de twee voorgaande Artikelen gemaakt, zullen plaats hebben, onverminderd de actiën tot vordering van