72
Wie weiht e friſche Mayeluft,
voll Chrieſt⸗Blueſt und Schleche⸗Duſt! Und d'Immli ſammle flink und friſch, ſie wüſſe nit, aß's Sunntig iſch.
Wie pranget nit im Garte⸗Land der Chrieſt⸗Baum im Maye⸗Gwand, Gel⸗Veieli und Tulpia, und Sterneblumle nebe dra, und gfüllti Zinkli blau und wiiß, me meint, me lueg ins Paradies!
Und iiſch ſo ſtill und heimli do, men iſch ſo rüeihig und ſo froh! ſ Me hört im Dorf kei Hüſt und Hott;
e Gute Tag, und Dank der Gott, und's git gottlobe ſchöne Tag, iſch alles, was me höre mag. V
Und ˙s Vögeli ſeit:„Frilo io! „Potz tauſig, io, do iſch er ſcho! „Er dringt io in ſi'm Himmels⸗Glaſt „Dur Blueſt und Laub in Hurſt und Naſt!“ Und's Diſtelzwigli vorne dra het's Sunntig⸗Röckli au ſcho a.
Sie lüte weger's Zeiche ſcho, der Pfarrer, ſcheint's, well zitli cho.


