Das Herlein.
Und woni uffem Schnittſtuhl ſitz für Baſſeltang und Liechtſpöhn ſchnitz, ſe chunnt e Hexli wohlgimuth, und frogt no frei:„Haut's Meſſer gut?
Und ſeit mer frei no Gute Tag! und woni lueg, und woni ſag: „'s chönnt beſſer go, und Große Dankl“ ſe wird mer's Herz uf ei mol chrank.
Und uf, und furt enanderno, und woni lueg, iſchs numme do, und woni ruef:„Du Hexli he!“ ſo gilts mer ſcho kei Antwort meh.
Und ſieder ſchmeckt mers Eſſe nit; ſtell numme, was de heſch und witt, und wenn en anders ſchlofe cha, ſe höri alle Stundi ſchlah.
Und was i ſchaff, das g'rothet nit, und alli Schritt und alli Tritt, ſe channt mim Sinn das Hexli für, und was i ſchwetz, iſch hinterfür.


