90. Sed populus tristis flebit temporibus istis,

91. Nam sortis mirae videntur fata venire,

92. Et princeps nescit, quod nova potentia crescit. 93. Tandem sceptra gerit, qui stemmatis ultimus erit: 94. Israel infandum scelus audet, morte piandum; 95. Et pastor gregem recipit, Germania regem. 96. Marchia, cunctorum penitus oblita malorum, 97. Ipsa suos audet fovere, nec advena gaudet: 98. Priscaque Lehnini surgunt, et tecia Chorini, 99. Et veteri more clerus splendescit honore, 100. Nec lupus nobili plus insidiatur ovili.

——————