em;

is dem fa.

iner⸗

ulae,

rtes/

e oo

hre ti

ortus

vore

nporo

Cum füreret ſuccenſa mihi per corpora febris; Juſſit habere novam, ſua tantum munera, vitam.

Pollite jam munus, crudeles tollite Divi!

Demite ſervato; demtosque apponite, quaeſo,

Servatori annos! quis énim communia ſolus Damna reſarcire, humanae ſolatia genti Reddere, totque neget pro vitis pendere vitain? Quid loquor heu! ſürdum quid votis impleo coelum? Infelix Superis urbs haec Hi cura fuiſſet, Fletibus affiduis et multiſono ululatu Non properata ſui duxiſſet funera Stolli. Non animus, cunctis ſedes gratiſſima Mulis, Tam cito diffuſus tenues migraſſet in auras; Non haec continuo noſtris exercita curis Pectora tam fubito glacie conſtricta rigerent, Nec lingua Hyblaeos vincens dulcedine rores, Et per diſcipulos ſero latura nepoti Auxilium, Parea ſic feſtinante, Hileret.

Non tamen, ingentis ſunt haec ſolatid luctus Unica, non totum tamen abſtulit invida lethi Hora virum, ſed parte ſui meliore ſuperſtes Aeternum colitur, flavos qua Sequana fluctus, Qua dives volvit Tamelſis, qua Tybridos unda

Murmurat, et curvus minuit qua littora Sus-

6 *) Vulgo Fpreld. Gedichte. I. Th. P

——————— ————————

⸗——————— ——————