pol

ſbus

mr

mi.

cti,

gat, gal⸗

nunt

Nos fugimus, tonitat dum laevo auriga fla- gello, Vnica ne turpi ſit toga ſparſa fimo.

Pivitis hic paucos ſi vitam ſervat in annos, Munera fert, magno munera digna Jove. Nos dum fautores aeterno augemus honore,

Non exorata ſaeva ſtat arca ſera. Vina quoque, incaſſum madidis laudata poetae Verſibus hic magno promit avita cado. Nobis, qui ſicci laudamus, Mavus Apollo. Pocula Caſtaliae plena minlſtrat aquce. Quin et Amor, ſaevum hoc atque intractabile numen, Qui ſpernit doctae fila canora IVrae;

Lento divinum qui torruit igne Maronem, Sappho Leucadiis qui male merfit aquis; Blandius adſpirat medico, gremioque foven-

dum Seſe offert, tenera mulcet et usque manu. Oſcula nos foribus non pervenientia clauſis Figimus et lacrymis ferta gravata damus; medicus thalamum, nullo prohibemte, puel- lae Intrat, et ancillas tutus abeſſe jubet. Tum vero aſſidens Amathunteae orgia ma- tris, Vulgarique ſibi dulcia furta petit;