braücht mã in ð arczneÿ· die rind ſol mã derꝛen die weret ein jar Merꝛetich hat gvoß lang bleter die wach ſen nahen beÿ ð wurcz⸗ eln⸗dpe wargel iſt groß vñ dick⸗¶ Der wurczel geſſen nach der koſt laxieꝛt vnd macht wol haꝛmen · QAuch ſpricht diaſcoꝛides das gar gůt ſey dÿje wurcʒel nüchtern geſſen vnd ein ſicheꝛ heÿtt des tages voꝛ vergifft⸗ allein ſÿ blaͤhet dẽ in agẽ vnd machet auff ſtoſſen vnd den menſchen ſich brech en nůchtern geſſen⸗nach dem eſſen ſetʒt ſÿ dye koſt vñ ſenckt ſÿy mer dañ nüchtern geſſe ¶ Der ſafft võ ð wurtzel jſt gar gůt für ei geſchwere in der kelen ſqui nancia genant dẽ gegurgelt hilffet on ʒweifel · ¶ Die wurtzel ge prant vnd gepuluert das puluer reiniget fnul wunden vnd erzet das fuul fleiſch ⸗ vñ funðlich trucket das pulueꝛ dje flÿeſſende ſch adeni Were von einẽ veꝛgifftigen tieꝛ gebyſſen wurd der eße iner rettich er benÿmet im den bÿß on ſchadẽ⸗¶ Das kwut võ merꝛet tich geſotten mit waßer vñ darzů gethan von einer wurtzeln heiß et harſtrang vnd das haubt damit grwaſchen oð wo eÿner kale wer macht daſſelb haꝛ wachſſen · ¶ Itẽ der ſafft võ merꝛetiche in die oꝛen gelaſſen benÿmet das oꝛn geſchwern vnd trücknett das von dẽ flieſſen dẽ eÿter on ſchaden·¶ Der ſam mit honig geſtoſſẽ iſt gůt dẽ der do ſchwerlich atemet vñ gibt dẽ aĩen auch vil mii/ lich⸗¶ Auch ð ſam das kmut vnd dÿe wurtzel iſt gůt caltoloſis⸗ das iſt die den ſtain haben · vnd ſunðlich iſt das waſſer gůt dauõ diſtilieꝛt das getruncken abents vnd moꝛgens⸗¶ Diß waſſer ver treÿbet dẽ lendẽ ſt ein vnd auch ð in der blaſen iſt⸗ das waßer hat manigen mã auffgehalten vnd behůtet voꝛ ſchmerczen ð lenden⸗ vnd der blaſen⸗¶ Werꝛetich geſotten vnd mit honig vermengett vñ damit dẽ munde gewaſchen heÿlt dje feülunge des mundes⸗
¶ Vnd das waſſer darjnn merꝛetich geſotten iſt getrunck iſt gů te wið das geſchwollen milez mit wenig eſſigs vermenget
—— . NM 2 „


