quam ardentẽ quã ſeruare debes in vale vitrco. Ignẽ gre. cum ſic facias:recipe ſulphur viuũ tartarĩ ſarcocaila pĩco· lam falcotiũ petrolcũ.⁊ oleũ cõmune fac bulire bene⁊ ſipo ponitur in eo aecẽditur ſine lignũ ſiue ferru⁊ nen extinguit niſi vrina ſjaceto/ velarena. b
Am ſcimus:ꝙ mirabile eſt illuckcui⸗ cauſa remouct a cõſpectu cõmuniter/⁊ pſeuerat eius mirabils dona tio:et non aparet eins cauſe iufficiẽtia. cũ vero res aut rei cauſa ſufficiẽs aſpicitur nihil mirant᷑. Et igitur aliquic mi⸗ rabile qð incõſuetũ ⁊ rarũ aut nunq viſuz:vnde nõ ſoluz eſt mirabiſe qꝛ: cauſa ignerat᷑. ſed ⁊ ipſuzʒ raruſme eſt innẽtum
cum hoc eni cauſa ignoratur. Aliquid eſt mirabile no quia
iðcõſuetuʒ ſit aut nouũ: ſec ãtiqui adhuc eius cauſaʒ nõ i- uenerunt. Eſt et aliquid mirabile qð nec ipſuʒ ineonſuetuz eſt ſed ſepe viſuʒ nec eius cauſa totaliter ignorat᷑ ſed nõ ap⸗ Paretq er ea tatus effectꝰ poſſit exire qntns aparet velre- ertur. In pꝛimo genere ſunt maxia mirabilia in ſecundo medio modo /in tertio maioꝛa. Am ſciuerũt philoſo phi naturales ꝙ cõplementũ ef fectus cuiuſſibet requirit foꝛte agens et bene diſpoſi⸗ tum patiens ⁊ hoꝛũ altero deſiciẽte effẽctus nõ ↄpletur aut debiliter cõpletur poſito ſu lciẽti patiente nibil efficiebar mirabile in cõſpectu hoĩm qꝛ nullus miratur viſa ſufficiẽti cauſa. Inceperũt ergo ex ingenio ⁊ ſcictia naturahi alit edu- cere mirabilia. Et ſunt ſcom duos modos:vno. ſ. vt nõ cöͤſti tuant ſufficiẽs agens poſſe facere effectũ qui ſequit nec pꝛo culdubio faceret ſed maxia aptitudo patiètis cõplet effectũ agentꝭ inſufficiente ſimiliter exiſtẽte. Et hoĩes dũͦ ſoluz mi⸗ rantur agens inſufficiẽs 2 Hafiene non aduertüũt de neceſſi⸗ tate mirantur qꝛ exit a cauſa q̃ penitus a ſe nõ debet illudfa cere. Aliquãdo aut facinnt ecòtra: parant patiens maxime indiſpoſitũ ſecundũ agens foꝛte/⁊ faciũt aduertere homĩies ad patiens tantũ et cuʒ ſit inſufficiès manifelte non ceſſant
ride bono vinoꝛ ſalis comunis ali groſſi poſtes ponesin cucurbita bene lutata:⁊ de ſup poſito alẽbico diſtillabis a-
3 Z———