paʒis ⁊ reiſcʒ noĩa paſſionẽ vel repᷣpi quã ipſã colligis.⁊ ipſam accipe herbã loca tñ ipam ſuꝑ frumẽ᷑tũ vel oꝛdeum et ea vtere ad opus tuum poſtea. b

¶ Secundus liber Alberti. ⁊ eſt „de virtutibus Lapidũ quoꝛundã. An iam dictũ ſit de virtutibꝰ herbarũ quorundã 6 ⁊ de modo agendi. nunc in pũti capitulo dicendum eſt de Lapidibus. cõſequenter de quibuſdã eoꝛum effectibo ⁊ qualiter poſſint accipi mirabili per⸗. Magnes Eſmendus Bagatus Smaragqdus. Dbtalmius Amaticus HBena Iris Onix Herillus ſtinus BHalaſia Teripendam Celoytes Tabꝛites Baliates Siloyces Coꝛallus Criſoletus Draconites Topation Criſtallus Heratiden Ethites Medo Criſolitus Micomai Epiſtretes Mephytes Elitropia Quiriti Jacinctus Abaſton Epiſtrites Radianus Deites Adamas Calcedonius Lapercol Saphfyrus Agates Celidonius Zazuri Saunus Alectoꝛius„ ¶. Sivis ſcire vtrũ mulier tua ſit caſta/ accipe lapidẽ qui magnes vocat. eſt aũt ferruginei coloris et inuenit᷑ in mari indico ⁊ aliqn in ꝑtibꝰ theothonie in illa puincia ꝗ̃ francia oꝛientalis vocat: Supone ergo lapidẽ hunc capiti mulierꝭ

ſicaſtꝛcẽ ipſa maritũ ãplexabit᷑. ſi at nõ ſtatim cadet alecto.

Ad buc aũt ſi lapis iſte ponat᷑ ſuꝑ carbões in qᷓtuoꝛ angulis

domꝰ:dico tritꝰ ⁊ ſuꝑ carbões ſparp:doꝛmiẽtes fugiẽt edeſ

Si vis ſieri inuiſibilis. accipe lapidẽ qui di Obtalmis inuolue folio lauri Et dĩ lapis obtalmeus cuiꝰ coloꝛ nõ no unnai. nã eſt mltoꝝ coloꝝ Et èẽ hic talis vᷣtutis ꝙ vip circũ ſtantiũ execat vi aboꝛtat ⁊ ideo vocat᷑ pꝛonius latronũ Con-

Rantius aũt pugno clauſo reddebatur ꝑ eũ inuiſibilis

⁊ relinquẽt totũ:⁊ tũc poſtum fures recipere totũ qõ volũt.