—

“ —— 8—

FBASSggE E᷑

—

—

—

———

4 “ —

LIN

25

Etin libꝛis pꝛioꝝ tractat᷑ de dicibili ↄplexo oꝛdinato ad oẽʒ materiã idifferẽter ſcʒ de generali mõ faciẽdi ſylogiſmũ. Sʒĩ

libꝛo poſterioꝝ tractat᷑ de dicibiliↄplexo ↄtracto ad aliquaʒ

materiã determinatã.ſ.deſilogiſmis demfatiuis In topicis do qntũ ad materiã ꝓbabilẽ. in clẽcis aũt qᷓntũ ad materiã ſo phiſticã.qꝛ deſylogiſmis ſophiſticis ⁊ aparèẽtibꝰſʒ ñexñtibꝰ

NRopoſitio eſt oꝛatio affirmatiua vel negatiua alicmꝰde gliquo vel alicuius ab aliquo..

Terminus eſt in quem reſoluitur pꝛopoſitio

Sylogiſmus eſt oꝛatio in qua quibuſdam poſitis ex neceſſi⸗

cate accidit aliud ex eo ꝙ hecſunt.

Dici de omnieſt quãdo nihil eſtſumere deſubiecto diſtribu⸗ to maioꝛis quin de co dicatur pꝛedicatum.,

Dici de nullo peropoſitum

Umiuerſalis negatiua ⁊ particularis ſimpliciter ↄuertuntur Unuerſalis affirmatiua ↄuertit᷑ in particularẽ affirmatiuaʒ b

QDQOñ opoſitũ ↄñtis repugnat añcedẽtitũcↄntia fuit bona

Quicqͥd ſequit᷑ ad antecedens ſequitur adoſequens Sylogiſmꝰ eſt neceſſarius exponibilibus ⁊ expoſitis. vñ ſu

ſumitur.quicquid eſt veꝝ deexponente:etiam eſt veruʒ de ex

poſito.vnde exponentis ⁊ expoſiti eadem eſtveritas 4 Quando vtraq; pꝛemiſſarum eſt de contrario.tunc cõcluſio

erit de neceſſario

Maloꝛi exnñti de nccario ⁊ minoꝛi de ineſſeↄcluſio erit dene

Poſſibile poſito ineſſe nullũ ſequit᷑ ĩpoſſibile. lceſſario

Contingẽs dicit duobꝰ modis.vno mõ qð fit vt freq̃nter.vt hoĩeʒ caneſcerc ĩ ſenectute:⁊ tale dicii ↄtingẽs ĩinatũ.alio mõ dici᷑᷑ ↄtingẽs qð q̃ntũ eſt deſe hz ſe indifferẽter ad eẽ ⁊ ad nõ eẽ:vt me ãbulare terre motũ fien:⁊ tale dici᷑ↄtingẽs infinitũ

Qñcunq; ex opoſito ↄſequentis infertur opoſitum antece" dentis.tunc pꝛima ↄſequentia fuit bona— DOmnis ſylogiſmus habet fieri pertres terminos ꝛ duas pꝛo polſitiones et vnam concluſionem 2

Exẽpla ponimꝰ nõ vt iea ſintſʒ vt ſentiant addiſcentes qᷓ̃ ad

Mõ idẽ ſignificat eẽ nõ albũ:⁊ nõ eſſe albũ. Ldiſcun⸗

4

¶ Sequũtur auto.ſccãdi libꝛi pꝛioꝛum ariſtotelis