I Difmitio eſtſermo indicans quideſt eſſe reip eſſentialia Diflinitio accidentiũfit ꝑ additamentũ ſcʒ ſubſtanie Uñaccñs difſinitꝑ aliqð extraneũ aſua natura ſcʒꝑ ſubãm. Eompoſitoꝝ nõ eſt dufinitio ſedſimpliciũ terminoꝝ
In entibꝰ p ſe idẽ eſt qdditas ⁊ habens quiddiratez) Omne accidẽsↄcretũ duoſignat ſcʒ foꝛmã accidentalẽ ⁊ſub iectũ eiꝰ.ſicut albũ ſignat albedinẽ ⁊ ſubiectũ albedinig Omnia queſunt:vel fiũt a natura:velab arte:vela cſn Dateria eſt ex qua res poteſt eſſe vel non eſſe. Exſanitate in anima fitſanuas in natura. M aterianon ſit foꝛma ſed totũ ↄpoſitum Tnecgenerat Parciculare non generat niſiparuculare.ſed vle nec generat Uniuerſalia nõſunt ſeparata a ſingularibus ̃m eẽ vt voluit plato.ſedſunt in eis ſᷣ̃m eſſe:qꝛ pꝛedicant᷑ decis pꝛedicatione eſſentiali ⁊ directa. vt dicendo hoceſthomo b Omnis pꝛedicatio ſit afoꝛma. 1 Dmnes partes diffinitionis ſuntfoumwe. Natura humana nõ eſt niſi in his carnibꝰ⁊ in his oſſibus Senerans ⁊ generatũ ↄueniũt in ſpecie ⁊ ſunt vniuocã Sperma facitadgeneratõem ſiait artifex ad aruiicialia. Diffinitio eſt ſermo habens partes b b Nihil otingit vno nom inetm̃ diffiniträ. Singularium nec eſt ſcientia neq; dufinitio.quia quandore cedũta ſenſu tũc nõẽ certũ aut manifeſtũ vtꝝ. ſint velnõſint.
.
Dateria ſᷣm ſeeſt ignota.
Nibil aliud debʒz eſſein diffinitõe niſt genus ⁊ differentia.
Diſinitio eſt vna pꝛopter vltimã differentim
Ex duobus entibus in actu nonfit tertiũ in natura.
Actus ſeparat ⁊ diſtinguit
Foꝛma eſtcauſa eſſendtin rebus
Undefoꝛma dat eſſe tei (Commentatoꝛ:
Indiuiduũ ſubſtantie eſt pꝛuus induiduis accidentium.
Subſtãtia indiuidualis ⁊ demrãtiua nõẽ vna niſiꝑ foꝛmaʒ
Sicut extra materiã nõ cognoſcunt᷑ duefoꝛme ſic nec in aĩa.
Impoſſibꝛle eſt vt duefoꝛmeſeparatea mararia:t: linurenn
el.


