4 8 1 — 3— ———/—— 5— 5

—

—

—

*

2 2 ———

———

Apologia

ueſtri mellis dulcedine ſuperabitis. Principio cãdidiſſi

me Nere reſpõdeto primis/antiꝗſſimos quondã ſacer/ dotes fuiſſe medicoſꝑiter& aſtronomos. Od ſane chal

dæorũ /perſarũ ægyptiorũ teſtificant᷑ hiſtoriæ: Ad nul/ lũ pręterea magis qᷓ; ad piũ ſacerdotẽ ꝑtinere ſingulariſ charitatis officia:quæ ꝗdẽ in maximo oĩm beneſcio P maxime lucẽt. Officiũ uero præſtantiſſimũ eſt ꝓculdu- bioſqd maxime neceſſariũ:& imprimis ab oĩbus ex/ optatũ:effieere uidelicet /ut hoĩbus ſit mẽs ſana in cor/

re ſano.lId aũt ita demũ pręſtare poſſumꝰſi cõiũgimꝰ ſacerdotio medicinã. At quoniã medicina ſine fauore cœleſti(qd& Hippocrates Galienuſq; cõfitent᷑/& nos

exꝑti ſumus)ſæpius eſt inanis ſæpe etiã noxia: nimirũ

ad eãdẽ ſacerdotis charitatẽ aſtronomia ꝑtinet ad quã attinere diximꝰ medicinã. Eiuſmodi(ut arbitror)medi⸗ cũ honorari ſacræ litteræ iubẽt: qm ꝓpter neceſſitatem hũc altiſſimꝰ ꝓcreauerit.Et Chriſtus ipſe uitæ largitor ꝗ diſcipulis mãdauit/ lãguẽtes toto orbe curare /ſacerdo tibꝰ quoch præcipiet’ ſi minus uerbis ut illi quõdã me/ deri poſſint: ſaltem herbis& lapidibꝰ medeant᷑. Quæ ſi minus ip̃a ſufficiãt/oportuno quodã afflatu cæli cõflare

hęc dʒ ægrotis admouere iubebit. Nã& ip̃e eodẽ affla/

tu cęli aĩalia paſſim ad ſuã quæq; cõcitat medicinã: uſq; adeo uitę oĩm abũdãtiſſime ꝓuidet.Sic ĩſtinctu cęleſti diuinitꝰ iſtigãte/ſpẽteſꝗdẽ marathro/hirũdineſaũt che

lidonia octis medicant᷑: Aꝗlæ uexatæ ꝑtu aetitem lapi-

dẽ diuinitꝰ ĩuenerũt/ quo fœlicit᷑ oua ſtatim eniterent. ltaqʒ deꝰ ipſe ꝗꝑ cęlũ aĩalia quęuis ad medicinas ĩſtigat: ſacerdotes certe ꝑmittit nõ mercede inqᷓ; ſed charitate medicinis cęlitꝰcõfirmatiſ morbos expellere. Hisvo tu

deicepſ plura etiã ſi expedierit ĩgenij tui aculeiſaddes.

Surge poſt hæc& tu Guiciardine uæhemẽs: atqʒ curio⸗ ſis ingenijs rñdeto/ Magiã ul imagines nõ ꝓbari ꝗdẽ a Marſilioſſed narrari Plotinũ ipᷣm iterp̃tãte. O& ſcpᷣta plãe declarãt /ſi ęꝗᷓ mẽte legãr. Neq; de magia p̊ ꝓpha⸗

₰