obicis ſi diligenter quã dicam curatoꝛum ignominiam
Si continenter viueret nullam in boneſtis acquiredis
non tu lllam poſſides. Sicfit anc; cocam cũ filijs dimit teres potius eccleſia dimiſſa cum eiſdem ecul maneres: Heu ꝗᷓnta miſeria curatoꝝ. Nunquid melioꝛ puccella panis altare exiguũ cum paceq́; domus plena diuitijs. eccleſia magna cũ meroꝛe. Sed obiceret qͤs. damna plu rima ſuſcipis.preter omnia famã bonã amittis.cur non I potius pbam ⁊ honeſtam queris ex cuins puida diſpen b fatione multa comoda capis.⁊ omnẽ infamiam pᷣter fu⸗ gis. Quantũ ego caꝑe poſſum qꝛ infelix viuis. tue infeli⸗ citatis manifeſta cauſa ipſe exiſtis Audi quia qͥ talia pꝛo ponis qᷓ; inſipienter loqris. Sine dubio hec ampliꝰ nõ I
agnoſcis Suſpenſoꝛ Excoꝛiatoꝛ. Curatoꝛ.nõia diffe⸗ rentia ſunt offitia. Suſpenſoꝛ fures patibulo annectit. Excoꝛiatoꝛ ip̃os equos excoriat· Curatoꝛ dei ppłm in⸗ foꝛmat Illoꝝ offitiũ quodlibet eſt neceſſarium. Mun dus eiſdem careꝛe nõ poteſt. Cum fures omnia tollerẽt. Equi ad nares feterent. Hõies bõbiſarẽt. Quantũ igit
iſti tres omnibo hõ ib neceſſarij ſunt.tantum omnes ho
mines eos deſpiciunt. Inter ſuſpenſoꝛem excoꝛiatoꝛem
Luratoꝛem in laicis quo ad aſpernationẽ nihil intereſt
Ego nondũ paſtoꝛalem curã gerens honeſtam quandã matronam in cocã futuram ſubtilibo verbis meis ↄueni Sead qñ famulangi tempꝰaduenit infamationẽ timens
famulari reſpuit. Seruus cum capellanis comedere vo luit. Sus cũ gallinis aucis eſuriuit. Nemo vaccas mul
ſit. omnis hõeſta famulatum meũ fugit. Quis pᷣcoꝛ me tuncanguſtioꝛ fuit quẽ etiam inuitũ deum teſtificoꝛ mul V
tum infamatam ꝑſonã Slauicam natura infidelẽ bibu
lam in meam diſpenſatricem reciꝑe opoꝛtuit. Dic ergo
queſo q̃ virtuoſa munda caſta ſuſpenſoꝛi excoꝛiatoꝛi cu⸗
ratoꝛi vnq́; famulabit᷑. Foꝛte iteꝝ obicis. quaſi omnis
curatoꝛ ↄcubuit.quia vero caſta ancillas ſuas multoſu ratoꝛes maculare appꝛehendit. Maculationẽ fugiens
famulari contemnit. Sibi ĩpᷣi igit᷑talis cõtrarius exiſtit


