ta atſon d 2Siamh uig F3ſins

ipm̃ mittere. velei ſcriberẽt aliquas bonas litteras⁊ multũ me ſtringebat ad faciendum diligentiam ꝙ populus ſta⸗ ret edificatus ad viã pape. Et rñdi ꝙhãc rẽ nõ potera fa⸗ cere ſicut feciſſet eã Laurẽtius aut petrus et eum remiſi ad franciſcũ valoꝛi Petrũ philippũ/e: Pauluʒ anthonium. et de eo poſtea non intellexi alliid. ¶ Dñs aloiſiꝰ toꝛaboni miſit meañ hac ad habẽdã practi cñ cũßỹfecriſſa Siniga llie dicꝛdo ꝙ ip̃a haberet modũ ſcien dr aliquid de rebus— er ego dubitabã de deceprõne et remiſi ad eñ Franciſcum valoꝛi er poſtea nõ intelleri aliud. profieiſcente hae cardinali burgenſi et me ei loquẽte mã⸗ daui per illũ ſollicitari aduentũ regis francie et reſtitutionẽ rerum veſtrarũ. Similiter mandaui Philippũ loꝛini in frã ciã ad dicenduz regi hoc ip̃m circa reditũ et dictã reſtitutio nẽ cñ cum ſcĩa etiã de decẽ Senioꝛũ qui tũe erant er reſpõ⸗ ¶ Dñs Carolus vr ſin) er Vitellocius vitelli qñ venerũt de francia fuerunt mecũ in ſetõ Marco ad cõfoꝛtandũ mead faciendũ qð poſſem ꝓ rege francie et venerunt ad me ae ſi Iſem dñs terre · quibus rndi ꝙ oꝛarem deum pro rege et ꝗ eſſẽ bone volumtatis ad facien dum pro rege quicqᷣd poſſẽ ¶ Plures alij exiam galli et neapolitani erpulſi de neapoli qui dicebãt crcuireſe pro rebus francoꝛũ regis et proreſta tus veſtri me venerunt viſitatũ pꝛo ſimili effeceu· qꝛ videba tur eis ꝙ ego eẽm amicus regis francie et tenerez ꝑtes ei et

ego remittebam eos omnes ad franciſcum valon.

¶ Fuit etiaʒ mecũ dñs Dulces de ſpoleto oꝛatoꝛ dueis vrbi natis ad offerenqum ſe mihi et fuit in illo tempoꝛe quan⸗ do dux vrbini redijt ad domum ſuan et ego ſcripſi vnas

literas ad dictum ducem quarum eff ectus erat/ ꝙ non diſ ſideret de Floꝛentinis/ et quando receſſit ꝙ non eſſet coͤtra vos cogitando ꝙipſe eſſet bonus ad manu tenenduz opus meũ qᷓʒqᷓʒ; non eſſem ei vnqᷓʒ locutusmonſtrabaz tñ me illi