peccauit quia fructũ comedit. an quia diuinũ pᷣceptũ cõtem

pſin. Nullum enĩ erat in eſu fructus peccatũ duina ꝓhibiſi one ſemota. Sie pdicatio licet in ſe bona exiſtat cum ſit con tra ſuꝑioꝛis pᷣceptum p̃dicanti obeſt non parum. Poteras

ufex inhibuiſſet. Aüddr

¶Capi.vi. QOs excõmunicatio fuit inſta et dato q; iuiuſta ligat. illiuſq; tranſ greſſio peccatũ inducit.

n Ec video qua fronte queas excõmunicationis iniuſti⸗ tiam accuſare. Cũ vt pdiri ob manifeſtã cõtumat am eõtra te fueris pmulgata. Age vero fac iniuſtã vel er cauſa vt tu aſſeris vel er oꝛdine. Ex cauſa · vt quia Papa mãdaſſet tibi vt a p̃dicatiõe ceſſares velut ſcãdali in populo ac diſco: diarum ſatrice. vel quia diriſſet in ercoõᷣmnnicatione ꝙ te ex cdicabat quia atatus cõparere nolueras. Vel quia illius mã datis parere recuſaueras. Certe ſi ꝓpterea excõicatus fueris etiã ſicauſe ille falſe foꝛẽt que excõicantẽ mouere/huiuſmo di ſentẽtia cũ ius partis cõtineat tenet/niſi in ea notorius iuris erior vel facti exprimeretur vt quia excõicaretur mulier ob adulteꝛiũ cñ ĩfante ꝑpetratũ · vel aliquod mãdaretur qð ma nifeſtũ ĩ ſe peccatũ cotinet ert. Sufficit enĩ ad vali ditatẽ excõ municationis cauſam expreſſam potuiſſe eſſe veram licet in veritate ſit falſa; non tñ notoꝛie et manifeſte falſitas illi⸗ appareat. Hanc opinionem tũ canonum interpretes tum etiam theologi pro vera vnanimiter comprobarunt. ac pre cipne. Thomas Aquinas feſ mus. Idem etiam iuris eſſe cum debitus oꝛdo non ſeruatur

niſi poſt appellationẽ legitimã lata foꝛet pdicti affirmant.

Gratianus. Nꝛm in dioceſi eßi eo inuito quiſqᷓʒ predicabit niſi ſuꝑ hoc habeat erpreſſam a papa licentiã. Num Adam

tue religionis profeſſoꝛ celel erri⸗