Praebendant, sed inos est sibi, I)u mihi, tunc dabo tibi. 45 Sic adinvicem colludunt, Foras paaperea excludunt; Qoi rcdonant, illis datur, De egenia nil curutur. llcu! quani ob rcm non adtendunt, 50 Quodsi bOM Christi vendunt, Quae praecepit Deus dari Gratia el ikiii renundari SymoaiMot, <'t esl aequum, Quod mercedem sumunt secum. 55 .Miror. qaid tano respoudebuat, Ante Deum dau pnrebaat
Bene factum (Bii f /V^/ cod.} de re gesta,
Si sit vilis, vel honcsta. I l»i gradus, res, honoresl 60 Hae niihi sunt adjutores.
Sed qui bona hic gesserunt, Illi soli salvi erunt. \dveruront voa praclati. Quanta oportebit pati 65 Post hanc vitani propeccans •), Hinc. quae justa sint, agatis. IV. De pretbUeria h*bentibu* eurae aiu- ■MTHM . i /nae sit eorum aclio. Hinc curari s ) sacerdotes Possidentes amplas dotes. De salute animarum 70 Subditarum curant parum.
Nichil quaerunt, quam habcre. Et hominibus placere. Non advertunt ad clamores Paupcrum, sed claudunt fores. 75 Sic non subditis, ut dcbent, Formam bonae vitae praebent. Sed per pravos suos mores .Multos ducunt in errores.
V. De Canonicis. Canones regulae vocantur 80 Hinc canonici gignantur, Scilicct quod regulari Vita debent famulari
Cum dcvotione dco:
Ifodo canuat nil de eo, 85 Sed libentius ad forum
Currunt, quam frequentant chorum .
\ mandanu ferunt,
Nil (juam mondnne quaerunt,
Non impertiuntur dignis 90 Suas opes, sed malignis,
Quidquid eis Bo p ere eaet ,
Hoc pro deo superesset,
Modo oabeol a\ arnni
Cor, quod nihil dant, vcl parura. V. De religiosis sire claustralibus. 95 Item qui in clausa degunt,
Juxta iiormum non sic regunt.
Quam patres instituerunt,
Sed quae sunt, vel ita quaerunt.
Vestes deferunt claustrales, 100 Sed in mentc non sunt tales,
Quoniam sub regulosa
Veste latet mens dolosa.
Rixas, lites et rancores
Habent inter se majores 105 JMonachi et moniales
Vivunt uti mendicales.
Qui vult daemoni servire,
Claustrum debet introire. VX De religiosis mendicantibus.
Item faciens mendicantes 110 Vere omnes sunt trifantes 5 ),
Parent quasi sint devoti,
Cum sint nisi nequam toti.
Quidquid praedicant sermone
Pravo, implent actione. 115 Metunt, ubi nunquam serunt,
Semper plus, quam sua, quaerunt.
Oves alienas tondunt
Et parochias confundunt.
Dantibus applaudunt care, 120 Sed qui aiehil possunt dare,
Vel replere ejus manum,
Illos mittunt ad plebanum.
Valde diligenter notant,
Ubi divites aegrotant,
2) 1. pro peccntis. — 3) hoc rorriiptuni est. — 4) proniinliandum reglne. — 5) hos duos versns non intelligo, nisi forte haet vcrba sic inteili^eudii putes : llem facientes mendicantes vere omnes sunt trilinyues, i. e. biiingues, doppclaiingig.
21


