— 146 —

Gaudet homo Christo; conjungitur unda Lyaeo. Fundit utrumque latus Christus calicemque locatum Cernimus in dextra pani.s; cum sanguine mixtam Uudam projecit lateris pars dextera sa uct i. 575 Antoriore tamen panis si parte locatur

PostquB calix, illud rationis norma tuetur. Est crux ara, calix tuinulus, petra summa patena, Estque superposita byssus vice syndonis alba. Tot sacramenta memori sunt mente retenta, 580 Quae mctrum claudit. quae lector cemit et audit. Voce jubct clara nos suraum corda levare Presbyter, hoc signat, quod discipulos vigilare Jussit et orare, jussit dormire: Sacratur In cruce post agnus. Nos mentis habere quietem 585 Persuasit, quando Vigilate , Quiescite, dixit. „Oremus" fertur post offertoria tantum, Clam quoniain dominus verbi sacra semina sparsit, Est tamen domini nomen vencrabile vcri Amen monstraun -ii ; assertio dicitur Amen ;s ) 590 Hoc resonat verum, quae pars tuuc nomen habetur. Nunc verbum sequitur ct tunc adverbia spectat, Ut verum fiat vere quasi stans sine fine. Amen connectit muneris elementa, movetque Cuncta sator stabilis, qui frigore temperat ignem: 595 Prolatus fuerat canon-' 1 ') sublimiter olim; Dicenles eadem pastores verba per agros In carnem versum stupuerunt cernere panem. Illos caelestis percusserat ultio dignos. Mysterium crucis cst sacrae praefatio missae, 600 Divinis sociat quia crux humana ligatrix. Braebia presbyteri tendit praefatio facta; Praefatur festi cantum divinaque tangit. „Sanctus" subsequitur. Isaias aetheris illud Audivit coetus mellita voce canentes. 605 Angelicus cantus hic est, sacratio sancta: Civibus angelicis hominum consortia jungit. Quo caro sacratur est canon, regula dictus. Post Domini sequitur oratio; Vita futura Primis praecibus tribus. Inde petuntur 610 Dulciftuis praecibus praesentis commoda vitae.

Agnus ter fertur, quia pcndens in cruce Christus Patrem cognovit, matrem ter virgo Johannes ' )

238) De v. Amen v. Dufr. — 239) De canone v. Dnfr. — 240) i c cantm, qui incipit „StmetU$" ex Isai 6, 3. — 211) Hie locm perobscuiiis fortassc ita explicaniliis est: ( liristns matrein suani Mariam ter coininendavit Jolianni illscipulo suo carissimo, qnod ipse rilnini non liabehat ve) cngnatiim, cui enoi comniendaret, qiiamqnam in Kvangclio Johannis 19, 26. 27., nnde sna liausisse videtur poeta, de ter fact» roniinendationc nihil lesitur, nisi forte ad Lejrendam qiiandam spcctavit. Virgo antem Jolmnnrs ChristUl ideo dici videtur, quod pariler atque ille loatrimonio non inito filiuin BOH liabebat ideoque rirginiilis 'lici