terra sinc manibu* cl praeeiau» et subUdua esl. El ab eo loco -- , viginti quinque

ptdum spatio diatana inventue eaf. ttem m parte orientali Saxoniae," notatar: tJ Deaunt

folia." Incipit denno:-- „eum quo uuahalum monaehum propinquum eumm fratrem

tidelieet adelhardi abbatia et gerungttm hoatiariofum magiatrum unu direxU." — Kol. denique 106 b. posl verba: „Cedrugua abodritorum princepa poUieitotionibua auia adhibena fidem eum guibuedam primoribue populi sui compendtum venU dilatique per tot tsnmoa Udventua aui admirationem eoram imperatore ii<m hnprobabiUter reddiekt. Qui ahsonis haud dubiam aibi vietoriam pollicebatur/' notatur: „Dees/ hic integer quaternio." Ex his lacunis intelligkur, codicem illum membranaceum non satis integrum fuis.se. Et.no- tandas istas censui lacunas, ut si quis in aliis terris hujus historiae Francicae codex reperiatur, perspici possit, quam rationem noster codex cum aliis babeat.

X.

Ivonis Carnutensis Episcopi Epistolae (88.). Cod. Giss. Nr. CX.

b. s. 16». 4.

„Codex membranaceus saec. XIV. exeunte eleganler exaratu8, lineis elilo dnctis, crebris vocum compendiia, rubria inacriptionibua, lilteris inilialibua milto pictia, pnucis in margine notatis, foll. 93., quorum 1. 2. 92. et 93. ehartaeea snnt. inter fol. 18. etl9.acida membranacea agglutinata est, quae in pag. averea eeriptura vaeat. Fol.l. 26. 9/. 92. et 93. vaeua sunt. Continentur autem hoc volumine: Iconis Carnutenais

episcopi epistolae. Incip. fol. 3 a. SCI SPS ADSIT NOB GRA. (Haec rubro picta

sun!)— Notat Senkenberg. fol. 2 a.: Ivonia Carn. Epiac. Kpiatolae mdnu saeculi XII.

Ivoni aequali exaratne, cujus codicis et ordo differt et meo non editue inaunt, 1764.

Comp. in sectione Amstelod. — Long. 7" 7"'. Lat. 4 " 11"'. Adri an.

Quum bic codex, quem cum optima edit. Opp. Ivonis Parisina 1647. Partes II. fol. flvonis Carnotensis Episcopi Opp. omnia partes duae. P. I. Decr. P. II. Epist. cum notis Jureti et Souchet.l diligentissime contuli, ex optimo aliquo codice exscriptus vi- deatur, quod ct verborum ordine et toto orationis colore multum exemplo Parisino prae- stat, maxime dolendum est ; quod spem, quam de epistolis nostri codicis ope augendis olim Senkenbergins et nuper hujus viri cl. auctoritate ductus Friedlaender V. D. in censura Catalog. Adrian., quae extat in „Jahrbucher f. wieaenach. Krilik." Berlin 1840. St. 79. nr. XLIX., (uh\ vid. Friedl. p. 630.) bistoricis fecisse viuentur, irritam esse certo confir- mare possum. Extant enim in hoc codice secundum edit. Parisinam non solum nullae epistolae incditae, sed ne tantus quidem numerus earum, quantus bl ed. Paris. reperitur, quae 287 Epistolas babet , quum cod. Giss. tantum 88 Epislolas complectatur, sed longe diverao ordine collocatas atque in cd. illa Paris. Videtur autem librarius certum quod- dam consilium in eligendis illis ac describendis 88 epistolis secutus esse^ quod et quae ad unum aliquem datae sunt epistolae in unum locum collatae sunt et quod maximam partem sunt ejusmodi, quae ad jus eccleaiaatieum spectent. Est autem ordo epistolarum in cod. Giss. cum cd. Paris. comparatus hic: