— 18 —

fM. Tullii Ciceronis in Sallustium Invectiva) cxtant, pariter atque libri Vegetii de re militari. qui in eodem codicc insunt, ex optimo aliquo exemplo de.scriptae sunt; multo istis codd. quibus adlmc haniin declaniationum editores critici usi sunt, melioribua Quare varias exempJI Giss. lectiones dignaa habui, quas integras sec. edit. Orellianam fCic. Opp. Vol. I. p- 688 seqq.4 enotatas in append. crit. adderem.

6) 31. Tullii Ciceronis Orationcs IV in Catilinam. (Cod. Marburgens. Class. I. Scriptores antiqui A. 2b.)

Quum in illo codice Marburgensi, qui praestantissimum illud Justini exemplum con- tinet, de quo supra Nr. I. satis copiose disputavimtis, etiam Ciceronis orationes IV in Catilinam reperissem, quarum lectt. Eysellius ad exemplum Orellianum (Cic.Opp.Vol .il. P II. p. 5— 48) enotatas in eodem libello, in quo Justini varias lectt. attulit, typis re- petendas curavit, nihil mihi antiquius fuit, quam ut hanc quoque codicia partem aadem, opinor, manu scriptam, quae nisi totum codicem, at posteriorem exempli Justini et Glos- sarium Latino-Teutonicum scripsisse videtur (y. supra pag. 8 seqq.4, suo pretio pon- derarem Eyselliique comparandi fidem denuo explorarem, quae perlustrata illaJustini com- paratione vehementer labefuetata esset Cuiu in re investiganda quum non illud soluni intellexisse mihi visua essem, non minorcm TuUiaui exempli praestantiam esse. quam Justini, nisi quod noiinuUis glossis ac glossematia praeditum reperitur, sed etiam Eysel- lium eosdem enores in orationibus TuUiauis conferendis conimisisse, quos eum in Justini variis lcctt. enotandis commisisse reperissem, hoc quoque exemplum denuo diligentissime accuratissimequc cum exemplo Orelliano contuli largamque messem variarum lectionum abEyscllio vel invito vel ncscio quo consilio omissarum feci. Quue quum ita sint, satis me excusationis a viris doctis habiturum esse spero, si, quamquam externarura biblio- thecarum thesauros philologicos examinare non est hujus loci, neglecta illa lege Ciceronis causa hujus quoque cxcmpli, quo orationes IV in Catilinam continentur, varias leett. integras in append. crit. attulero, quoniam tam multas egregias planeque singularcs ae memorabiles lectiones nobis affert, ut, etiamsi non prorsus sit a depravalionibus immunis, maxime tamen dignae istae varietates inveniantur, quae a novo editore harum orationum critico diligentius examinentur inque locum antiquiorum leotionum succedant. Familiam autem codicum, ad quam cod. Marburg. esset referendus, neque exOrellii', neque e Steinmetzii apparatu critico investigare potui. Videtur autem mihi suum genus sequi a ceteris plane sejunctum, nisi forte multa, quae in praestantioribus codd., ut in nonnullis Sleinmetzianis v. c. Tegernseensi, extare admodum verisimile est, vitio ab editoribus criticia omissa putemus, quae suspicio maxime in Steinmctzium cadit, de quo multis locis queritur V. Cl. Madvig. in Opusc. Acad. eo Ioco, quo nonnullos loco.s ex oratt. Catilinariia emendat. (^p. 185 —194) Pracstat autem excmplum Marburgense orationum Ciceronis in Catili- nam, quod pariter atque Justini e cod. saeculi XII. descriptum esse ex iis, quae p. 8 seq. diximus, non iminerito colligere videmur, non solum inulto meliore vcrbortim ordine, quam exeinplum Orellianum, sed etiam vetere illa ortho»raphia perquam constanter scr- vata, cujus supra p. 5 fecimus mentionem; ct singularibus admodumque memorabilibus lectionibus, quae, quantum ex Orelliano Steinmetzianoque apparatu critico perspici licet, e nullo alio codice adhuc sunt allatae, ut cum orat. II, 5, 11 in eo cod. formula „lerrae marique" reperitur, de qua vide, quae nos in varr. lectt. e cod. Giss. antiquissimi Pauli Diac. Hist. Longobard. lib. VI, 11 notavimus, et Orat. III, 5 in. fortatais pro fortasse, ubi vid. not. et Or. II, 8 extr. usuris et fructibus et Orat. III, 6 in. absque pro sine etc. cujusmodi lectiones rariores facilius sane est criticis removere, quain originem earum ostendere easque scilc defendere. Praeterea animadvertendum est, has orationes in