lectt. j id non tam divcr.surn fontem prodcrc videtur, quum Bongarsium vcl vitioso sae- culi sui morc multa, quae parva ac minuta haberet, ai verborum collocationem ct ortlio- graphiam, dc industria omisisse, vel in oonferendo natuntibus, ut fit, oculis invitum praeterisse. Hacc autem cju.smodi errorum suspicio, quac milii in codice Gissenai cum Bongarsianorum codicum variis lcctt. comparando orta certissimis exemplis confirmari posse visa est, eo nobis debet esse gravior, quod et Bongarsius ipsc in praefationc cditionis suae summam se in conferendis codd. suis emendjftndaque Justini oratione dili- gcntiam ac religionem collocasse praedicat (yid. editionis Duebner pracfat. p. VII. seqq.) et editio ejus tantam auctoritatcm apud criticos c.st adcpta, ut qui Ju.stinum post Bon- garsium edendum suscepisscnt, eam fere totam sequendam censercnt eaque usque ad haec tcmpora pro vulgata, quae dicitur, habita sit, quam primus nuper Ducbnerus fju- stini historiae Philippicae secundum vetustissimos codd. prius neglectos rccognovit, brevi annot. crit. et hist. instruxit F. Duebner. Lips. ap. Teubner 1831. 8.), antiqua religione sublata, non dicam plane descrere, sed perpetua recognitione secundum vetustissimos codd. prius ncglectos facta emendare ausus cst. In quo negotio administrando quainquam tanta diligcntia, doctrina ingcniique subtilitate versatns cst, ut cjus editio optima omnium, quae adhuc prodierunt, habcnda essc videatur, tamcn, quuin exeeptis tribus sccundi ordinis codd. (Vid. cjus pracfat. p. XVII.) nullis ei aliis subsidiis practer impcrfcctum illum ac perquam negligenter collectum antiquiorum cditioiium apparatum criticum utcndi facultas fuisse videatur, non taiitum cum ad nativam Justini orationis integritatem re- .stiluendam conferre potuisse apparct, quantum eum prae.staturutn fuisse persuasum mihi est, si vel ipsis illis egregiis codd. Bongarsianis denuo diligcntcr collatis uti licuisset, vel saltem cjusdem familiae codicibus, verbi causa Gisscnsi ejusque fratre gcmino Mar- burgensi. Xam ex his demum codd. diligenter cum edit. Fischciiana fJustini hist. Pliilipp. cx rec. Jo. Georg Graevii cum ejusdem et Joh. Frid. Gronovii animadversionibus ed. Joh. Frid. Fi.scher. Lips. in librar. Vcidmania 1757. 8.1 coniparata perspexissc videmur . quantum esset id, quod etiam post praeclaram illam opcram Duebnerianam in Justinum emcndandum collatam ad nativum hujus scriptoris colorem rcstituendum et ad historiam criticam tcxtus, qucm vocant, conficiendam restaret, quani posteriorem partein fere totam a Bongarsio csse neglectam non immerito vehementer questus est Fischer piacfat. pag. XI. et Duebner praefat. p. XV. Nam primum quidcm nihil dc extcrno codicum suorum habitu dixit, utrmn mcmbranacci fuissent, an chartacei; antiquis an rc- centioribus tcmporibus scripti; num maximam an quadratam an octonariam formam ha- buissent; quantam porro vcl altitudinem vel latitudincm quantumve singiili versua spatii cepissent, quotquc uuaquaequc pagina versus continuissct; utnun deniquc majoribu.s literis, quas unciales vocant, an minutis vcl cursivis, quac dicuntur, cxarati fuisscnt, de quibus rebus etsi ccitiores facere debcbat -\iros doctos, tamen multo facilius id damnum ferremus, si internam praestantissimorum illorum codd. conditionem accurate dcscripsisset. Qua in re illud primum reprehendendum est, quod quum profert lectionem aliquam aut cx uno aut cx pluribus codd., se eam fcre simpliciter dicit invenisse in libris scriptis ct nota ,, 3Iss." vel ,,Codd." nihil aliud signilicat, nisi aliquot codd. vel duo vcl plures, scd eos pauciorcs ceteris, quorum plerumque lectionem recepit, vel minus pracstantes hanc illamve lcctioncm habere nullo piactcrca possessoris nomine ad- dito, ita ut, si nossc cupias, quac sit verbi causa Cuiacianj codicis lcclio, quae Puteanei, prorsus incertus hacreas, unde inultis locis ambiguitas infertur molestissima. Tum codicum familias planc non distinxit, ut scirc possis, qui codd. vel quot ex uno exemplo sint descripti quibusque mutationibus obnoxii fuerint. Denique non dixit, utrum codd. isti correctionibus vel a prima vel a secunda vel a tertia deniquc manu factis praediti fuissent