ccxxxija

Orationes ante Miffam.

ris. Rogamus étiam te, dis puritâte,& lacryma Dómine fancte pater,& pro fpiritibus fidélium defunctorum: ut fit illis falus, sánitas, gaudium, & refrigérium, hoc ma­gnum pietatis facramén­tum. Domine Deus me', fit ill's hodiè magnum& plenum convivium de te pane vivo, qui de cælo defcendíiti,& das vitam mundo, de tua carne fan­ta& benedicta, Agni videlicet immaculáti, qui tollis peccâta mundi, quæ de fancto& gloriofo beáta virg nis Maria u­tero eft affúmpta,& de Spíritu fancto concépta, ac de illo pietatis fonte, qui per lanceam militis extuo facratiffimo latere emanâvit: ut exinde re­fécti& fatiáti, refrige­ráti& confolâti exultent in laude& gloria tua. FERIA SEXTA. Eto cleméntiam tuam

rum devotiône, cum re­veréntia& trémôre, ita ut plácidè ac benígnè fuf­cípias facrificium de má­nibus meis ad falutem ómn.um tam vivorum quàm defunctorum. Ro­go étiam te Dómine, per iplum facrosanctum my­ftérium corporis& fän­guin's tui, quo quotidiè in Eccléfia tua páfcimur & potâmur, abluimur& fanctificâmur, atque unius fummæ divinitatis partícipes efficimur, da mihi virtutes tuas fan­

tas, quibus replêtus bona confciéntia ad altâ­re tuum accêdam, ita ut hæc cæléftia facraménta efficiántur mihi falus& vita: Tu enim dixífti ore tuo fancto& benedícto: Panis quem ego dabo, ca­ro mea eft pro mundi vi­ta. Ego fum panis vivus, qui de cælo defcéndi. Si quis manducáverit ex hoc pane, vivet in ætér­num.

P Domine, ut defcén­

dat fuper panem tibi fa­crificandum plenitudo tuæ benedictiônis,& fan­ificátio divinitatis.

SABBAT O. ter A nis dulciffime,

Defcendat étiam Domi- P na palatum cordis

ne, illa fancti Spiritus mei, ut séntiam fuavi­tui invisibilis incompre- tâtem amôris tui.Sana il­henfibilifque majeftas, lud ab omni languôre, ut ficut quondam in patrum nullam præter te séntiam hoftias defcendêbat, qui dulcédinem. Panis candi­oblationes noftras corpus diffime habens omne de­& sánguine tuum efficiat, lectaméntum,& omnem & me indígnum facerdó- faporem, qui nos fem tem doceat tantum tra- per réficis,& numquam & tare myftérium cu cor in te déficis: comedat re