Septem Pfalmi Poenitentiales. Ipfi peribant, tu autem, permanes:*& omnes ficut veftiméntum vete­ráfcent:

cciva

-nit tempus... cinder's Quoniam placuérunt fervis tuis lápides ejus: & terræ ejus mifere­búntur.

Et timébunt Gentes no­men tuum Domine,& omnes reges terræ glo­

riam tuam.

Quia adificávit Dómi­nus Sion:*& vidébitur in gloria fua. Refpexit in oratiónem humilium:& non fpre­vit precem eorum. cribántur hæc in

Filij fervorum tuorum habitâbunt:& femen eorum in féculum diri­gêtur. Glória Patri.

Pfalmus 129

E clamá­

ratione áltera:& pó- Dvi ad te Domine*

pulus, qui creábitur, Domine exáudi vocem laudabit Dóminum:

uia profpexit de ex­celfo fancto fuo: Dó­minus de cælo in terram afpéxit:

ut audiret gémitus eo­peditorum: ut sólve­ret filios interemptô

rum:.

ut annuntient in Sion nomen Dómini:& laudem ejus in Jerúfa­

lem.

n conveniéndo pópulos in unum,& reges ut sérviant Dómino. Refpondit ei in via vir­tutis fua: paucitâtem dierum meôrum núntia mihi.

Et ficut opertórium mu­täbis eos,& mutabún­tur: tu autem idem ipfe es,& anni tui non deficient.

nítio tu Dñe terra fun­dáfti:& ópera mánuü tuarum funt cæli.

meam:

Fiant aures tuæ inten­déntes, in vocem de­precatiónis meæ.

*

si in quitátes obfervá­veris Dómine: Dómi­ne quis fuftinébit?

Quia apud te propitiá tio eft:& propter le­gem tuam fuftínui te Dó­mine.

suftinuit ánima mea in verbo ejus, fperâvitá­nima mea in Dómino. A cuftodia matutina uf­qne ad noctem: fperet Ifraël in Dómino.

Quia apud Dóminum mifericórdia:*& co­piofa apud eum redémp tio...

Et ipfe rédimet Ifrael, omnibus iniquitáti bus ejus. Glória Patri.. Pfal. 142.

Omine exáudi ora­

Dtionem meam aus

Ne révoces me in dimí dio diêrum meôrum: in generationem& ge- ex neratiônem anni tui: