Quo ibo a spiritu tuo: et quo a facie tua fugiam?

Si ascendero in coelum, tu illic es: si descendero in in­fernum, ades.

Si sumpsero pennas meas diluculo: et habitavero in ex­tremis maris:

Et enim illic manus tua de­ducet me: et tenebit me dex­tera tua.

Et dixi: forsitan tenebrae

conculcabunt me: et nox illu­minatio mea in deliciis meis.

Quia tenebrae non obscura­buntur a te, et nox sicut dies illuminabitur: sicut tenebrae ejus, ita et lumen ejus.

Quia tu possedisti renes meos: suscepisti me de utero matris

meae.

291

Nonne qui oderunt te, Do­mine, oderam: et super inimi­cos tuos tabescebam?

Perfecto odio oderam illos: et inimici facti sunt mihi.

Dinumerabo eos, et super are­nam multiplicabuntur: exur­rexi, et adhuc sum tecum.

Si occideris Deus peccatores: viri sanguinum declinatea me:

Proba me Deus, et scito cor meum: interroga me, et cog­nosce semitas meas.

Et vide si via iniquitatis in me est: et deduc me in via aeterna.

Quia dicitis in cogitatione: accipient in vanitate civitates

tuas.

Ad Dominum cum tribularer clamavi: et exaudivit me.

Domine libera animam meam a labiis iniquis: et a lingua do­losa?

Sagittae potentis acutae: cum carbonibus desolatoriis. Heu mihi, quia incolatus habitavi meus prolongatus est, cum habitantibus Cedar: mul­Non est occultatum os meum tum incola fuit anima mea. a te, quod fecisti in occulto: Cum his, qui oderunt pacem, et substantia mea in inferiori- eram pacificus: cum loquebar bus terrae:

Confitebor tibi, quia terri­biliter magnificatus es: mira­bilia opera tua, et anima mea cognoscit nimis.

illis, impugnabant me gratis. Ad te levavi oculos meos: qui habitas in coelis.

Quid detur tibi, aut quid ap­ponatur tibi: ad linguam do­losam?

Imperfectum meum viderunt oculi tui, et in libro tuo omnes scribentur: dies formabuntur, et nemo in eis.

Mihi autem nimis honorifi-| cati sunt amici tui Deus: ni­mis confortatus est principa­

tus eorum.

Ecce sicut oculi servorum: in manibus dominorum suorum.

Sicut oculi ancillae in ma­nibus dominae suae: ita oculi nostri ad Dominum Deum nos­trum donec misereatur nostri.

Miserere nostri Domine, mi­serere nostri: quia multum re­pleti sumus despectione:

Quia multum repleta est anima nostra: opprobrium abundantibus, et despectio su­perbis.

13*