Die XXI. Octobris. Ss. Ursulæ et Sociarum. 187

D

.Adducéntur regi vír- ditur, et ob ódium cathó­gines post eam: R. Pró- licæ religiónis, quæ ibi ximæ ejus afferéntur tibi. máxime florébat, eam ra­Oratio. pína ac cædibus vastábat. a nobis, quæsumus, Sævíssimo áutem ímpetu Dómine Deus noster: bárbari libídine æstuán­sanctárum vírginum et tes in vírgines puéllas mártyrum tuárum Ursu- irruébant, quæ a Britán­læ et Sociárum ejus pal- nia emigrántes ibidem mas incessábili devotióne commorabántur, inter venerári; ut, quas digna quas præclaríssima éx­mente non possumus ce- stitit virgo Ursula nómi­lebráre, humílibus saltem ne, quæ céteras hortabá­frequentémus obséquiis. tur sócias, ómnia pótius Per Dóminum. subire torménta, mortém­Et fit comm. S. Hilari- que crudelíssimam obire, onis Abb. quam virginális pudicítia detriméntum pati.

Oratio.

ntercessio nos, quæsu- R. Propter veritátem et mus Dómine, beáti mansuetúdinem, et justí­Hilariónis Abbátis com- tiam:* Et dedúcet te méndet: ut quod nostris mirabíliter déxtera tua. méritis non valémus, ejus. Spécie tua, et pulchritú­patrocínio dine tua, inténde, próspe­re procéde, et regna. Et. Lectio V.

assequámur.

Per Dóminum.

In j. Nocturno Lectio­nes de Script. occurr.

um nóbile hoc virgíne­

Cum

Dum

In secundo Nocturno. Lectio IV. um sæculo quinto fere médio Attila Hunnó­rum dux a prima sua in Gállias irruptióne, ubi ad Cataláunum profligá­tus fúerat, in Pannóniam revertebátur, ántequam Rhenum trajiceret, nobi­líssimam urbem Colóni

um agmen constan­tíssime Hunnis restitísset, partim ab ipsis gládio trucidátæ, partim sagittis transfixæ, partim vécti­bus contúsæ martyrium consummárunt. Úrsula vero super cómitum su­árum velut coeléstium margaritárum acérvum gloriósa víctima procúm­

am Agrippínam aggré- bens, púrpura pro fide