Ritus Absolutionis in Exsequiis

Si defunctus fuerit Sacerdos, in Oratione dicatur: pro ánima fámuli tui N. Sacerdótis, quam. etc. Finita Oratione, corpus defertur ad sepulchrum, si tunc deferendum sit: et dum portatur, Clerici cantant Antiphonam:

In pa- ra- dí- sum de- dúcant te An- ge- li: in tu- o adventu

54*

sus- cí- pi- ant te Már- ty- res, et perdúcant te in ci- vi­

C

tá- tem sanctam Je- rú- sa- lem. Chorus Ange- ló- rum te

sus- cí- pi- at, et cum Lá- za- ro quon- dam páu- pe- re

æ- tér- nam há- be- as ré- qui- em.

Cum autem pervenerit ad sepulchrum, si non est benedictum, Sacerdos illud benedicit, dicens hanc Orationem.

Orémus.

D

eus, cujus miseratióne ánimæ fidélium requiéscunt, hunc túmulum benedícere dignáre, eíque Angelum tuum san­ctum députa custódem: et quorum, quarúmque córpora hic sepeliúntur, ánimas eórum ab ómnibus absólve vínculis de­lictórum; ut in te semper cum sanctis tuis sine fine læténtur. Per Christum Dóminum nostrum. R. Amen.

Dicta Oratione, Sacerdos aqua benedicta aspergat, deinde incenset corpus defuncti, et tumulum.

Quod si corpus tunc ad sepulturam non deferatur, omisso Resp. In paradí­sum. etc. et benedictione sepulchri, si jam est benedictum, prosequatur Officium, ut infra: quod numquam omittitur; et intonet Antiphonam.

#

Ego sum. Cant. Zach. Benedictus Dñs. ut infra. U e a ei.

Luc. 1. g.

3. Sicut locútus est per os sanctórum,* qui a século sunt, prophetárum ejus:

4. Salútem ex inimícis no­stris, et de manu ómnium qui odérunt nos:

Canticum Zacharia. enedíctus Dóminus Deus Israël: quia visitávit, et fecit redemptiónem plebis

Ber

suæ:

2. Et eréxit cornu salútis no­bis, in domo David púeri sui.

*

*