322 DE GEM. COLVMB.

mabantur carnes hostiarum, alterum aureum in ĩpso tabernaculo ante ar- cam in quo eremabantur aromata, Scribit autem hic beatissimus Do- ctor, altare æreum esse homines po- nitentes, qui ex timore pœnæ lacry- mas fundunt: altare aureum esse vi- ros perfectos ex quorum cordibus lacrymas exprimit amor divinus.Sed ipsum Doctorem magnũ audiamus: Ouid est inquit, fratres cbarisimi, quod

Foris cremantur carnes, intus aromataznisi

Hoc, uod uuotidie videmus, quia duo sunt compunctionis genera? Quia alii adhuc per timorem plangunt, alii Verd sam se pe amorem in lamentis asficiut. Multi nama que peccatorim suorum memores, diũ sup. Plicia aterna perti mescuunt, quotidianis se lacrymis asstigunteplangunt mala, qua Fe- cerunt,& incenduntur vitia igne compun. ctionisquorum adhuc suggestiones in cor- de patiuntur. Quid isti, nist altare sunt æ- recimin quo carnes ardent, quia adhue 2⁵ eis carnalia opera planguntur? Alii vero carnalibus vitiis liberi, aut longis jam flea zi hus securi, amoris Rãma in compunction nis lacrymis inardeseunt, calestis patric pramia cordis oculis aspiciunt; supernis Jamm civi bus interesse concttpiscunt Aura eis apparet seruitus, longitudo peregrina- rionis sus: Regem in decore suo videre der. Vdlerant, E. Here uuo tidie eα ej uE amose n0 cessunt. Quid isti nisi altare siunt aureum, in quorum corde aromata iucensa sunr, Iuia virtutet ardent hiee Ule. Ex eujus yer bis

cuju rum teS,

OmI