VMB. one, Et tus, juxh Ephesios hristus c lesia subj viris suiui vestras, ＋2 se 5 sanctifi verbo vñ rio sam vlam, a

ponsa fl. li,& sol qui sun lum verz am mem. eminen go Maria ta, atqut asiam ip er omni ponsa,& utem, Il sti& co Ecclesia iva: quo dem ha ue confl is auten tem cor- um, net 3 hi ad „ nisi ut

mem:

LIBERPRIMVS. II membra arentia& mortua, vel, ut loquitur 8S. Augustinus, ad Eccle- siam pertinent numero, non meri- to. Porrò signum certissimum eo- rum qui pertinent ad columbam, ge- mitus est. sic enim loquitur S. Au-1 gustinus: Nihil tam amicum gemiti-

bus, quam columba die noctuqͥ ue gemit. Cap. 2/

& idem S. Augustinus lib. 3. de Ba- ptismo contra Donatistas dicit, ra- ptores& avaros non pertinere ad columbam, sed ad accipitres; co- lumbam enim gemere, non rapere. Iam igitur si proprietas columbæ est, non canere, non garrire, sed ge- mere,& frequentissimè ac penꝰ as- siduè gemere: in quo numero illos ponemus, qui numquam gemunt in oratione ad Deum; quin potiùs ge- mitum istum horrent& fugiunt:& si Psalmos legunt, voce psallunt, non mente;& si orant, lingua orant, non corde; semper autem canunt, vel garriunt, id est, voluptatibus sæ- culi dediti, totos se hilaritati,& lu- dis, ac jocis, comessationibus, vena- tionibus, spectaculis impendunt? Quæ pars istis cum columba, sponsa Christi? cum corvis potiùs partem habebunt. Sed illud est hoc loco non prætereundum, ad eorum con- solationem, qui gratiam abundan- tium lacrymarum non habent, quòd columba non largo fletu ter- ram rigat, sed gemit. sic etiam in Ec- clesia⸗

Ps.