Zeitschriftenband 
Pars hiemalis (1672)
Entstehung
Einzelbild herunterladen

Zdorätt. dum: An⸗ lus vobileũ àAngelus ha⸗ lum äureum Angelus. Angelus.

dum essem er voluntä= ipsum be⸗ cantäte ei. arrant. 15. Tollens se minin, ui altra Isräel, Plalmus. I terra. 31. ttet An⸗ in eiresitu um,& eria en edi⸗ m.. fumus ar6 lpéctu Dei. Angeli. Bernardi Üthäbitat. uls mandâ- Mira di- Verè magna ätis. Quis de quo? tr dtudiosꝰ fratres nmendémus tam gran⸗ Quis enim us sunt An⸗ andãtis ob- cujus obe⸗ ti? Nempe

Angelis suis mandàvit de teut custodiant te in öomnibus viis tuis. Nec cunctantur, quin étiam mänibus tollant te. Sum ma ergo ma jestas mandã- Vit Angelis& Angelis suis mandavit. IIlis üti- gue sublimibus tam beatis quaàm proximis sibi cohæréntibus& verè domèsticis mandà- vir de te. Tu quis es? QWQid est homo, quod memor es eius? aut fi- lius hominis, quoniam réputas eum? Quasi ve- rο non sit homo putrédo, & filius hominis vermis. Sed quid putas mandaà- vit de te? Ut eustodiant te.. Vivit ipse Domi- nus Quonlam custo- divitme Angelus ejus, & hinc eantem& ibi commorantem& inde huc reverténtem. Et non permisit me Domi- nus ancillam suam coin- Quinari. Quoniam.

Vantam tibi debet

hoc verbum inféërre reveréëntiam, afférre de- vociönem confrresfi- däüciam J reveténtiam pro præsentia, devotiéô- nem pro benevoléntia, fiduciam pro custodia. Cauté ambulaut vidé- licet, cùi adsunt Angeli, Hcut eis mandàtum est in omnibus viis tuis. In quovis diversçrio, in quovis ãngulo, Angelo

ccxxiij tuo reveréntiam habe. Tüne äudeas illo Præ- sente, quod vidéntè me non audéres? An pra- sentem esie dudbitas quẽ non vides? Quid si au- dires? quid sitangeres3 quid si olfaceres? Vide, quia non solo visu, re rum præsentia compro- bétur.

Angelus D6mini des- cendit eùum AZaria& 86 is ejus in fornàcem,& excassit flammam ignis de fornâce, Et non tetigit eos omninò ignis. neque contristävit.

Benedictus Deus eórũ⸗ qui misit Angelũ suum, & éruit servos suos, 1 credidérunt in eum. Et non.

Nipso itaque, fra-

tres affectuosè dili- gamus Angelos ejus,- quam futaros aliquando cohæréëdes nost ros, inte- rim verò actores& tuto- res à Patre sitos& præpositos nobis. Quid substantis custdibus Ti- meamus? Nec superäri, nec seduci, minùs autem sedãcere possunt, quĩ custodiunt nos in omni- bus viis nostris; fidéles sunt, prudéntes sunt, po- tentes sunt; quid trepi- damus? Tantum sequa- mur eos, adhæreàmus eis & in protectiôóne Dei- li commorémur. Qugties ergo grayissima cërnitur

Kiiij