Zdorätt. dum: An⸗ lus vobileũ àAngelus ha⸗ lum äureum Angelus. Angelus.
dum essem er voluntä= ipsum be⸗ cantäte ei. arrant. 15. Tollens se minin, ui altra Isräel, Plalmus. I terra. 31. ttet An⸗ in eiresitu um,& eria en edi⸗ m.. fumus ar6 lpéctu Dei. Angeli. Bernardi Üthäbitat. uls mandâ- „Mira di- Verè magna ätis. Quis de quo? tr dtudiosꝰ „fratres„ nmendémus tam gran⸗ Quis enim us sunt An⸗ andãtis ob- cujus obe⸗ ti? Nempe
Angelis suis mandàvit de te„ut custodiant te in öomnibus viis tuis. Nec cunctantur, quin étiam mänibus tollant te. Sum ma ergo ma jestas mandã- Vit Angelis„& Angelis suis mandavit. IIlis üti- gue sublimibus„ tam beatis„ quaàm proximis sibi cohæréntibus„& verè domèsticis mandà- vir de te. Tu quis es? QWQid est homo, quod memor es eius? aut fi- lius hominis, quoniam réputas eum? Quasi ve- rο non sit homo putrédo, & filius hominis vermis. Sed quid putas mandaà- vit de te? Ut eustodiant te.. Vivit ipse Domi- nus„ Quonlam custo- divitme Angelus ejus, & hinc eantem& ibi commorantem„& inde huc reverténtem. Et non permisit me Domi- nus ancillam suam coin- Quinari. Quoniam.
Vantam tibi debet
hoc verbum inféërre reveréëntiam, afférre de- vociönem„ confrresfi- däüciam J reveténtiam pro præsentia, devotiéô- nem pro benevoléntia, fiduciam pro custodia. Cauté ambula„ut vidé- licet, cùi adsunt Angeli, Hcut eis mandàtum est in omnibus viis tuis. In quovis diversçrio, in quovis ãngulo, Angelo
ccxxiij tuo reveréntiam habe. Tüne äudeas illo Præ- sente, quod vidéntè me non audéres? An pra- sentem esie dudbitas quẽ non vides? Quid si au- dires? quid sitangeres3 quid si olfaceres? Vide, quia non solo visu, re rum præsentia compro- bétur.
Angelus D6mini des- cendit eùum AZaria& 86 is ejus in fornàcem,& excassit flammam ignis de fornâce, Et non tetigit eos omninò ignis. neque contristävit.
Benedictus Deus eórũ⸗ qui misit Angelũ suum, & éruit servos suos, 1 credidérunt in eum. Et non.
Nipso itaque, fra-
tres„ affectuosè dili- gamus Angelos ejus, tã- quam futaros aliquando cohæréëdes nost ros, inte- rim verò actores& tuto- res à Patre põ sitos„& præpositos nobis. Quid substantis custdibus Ti- meamus? Nec superäri, nec seduci, minùs autem sedãcere possunt, quĩ custodiunt nos in omni- bus viis nostris; fidéles sunt, prudéntes sunt, po- tentes sunt; quid trepi- damus? Tantum sequa- mur eos, adhæreàmus eis & in protectiôóne Dei cæ- li commorémur. Qugties ergo grayissima cërnitur
Kiiij


