Mit

2

— 27 Quem Sion gaudens 21⁷

5. Hostem repéllas löngius,* pacémque dones prötinus:* ductöóre sic te praevio,* vitémus omne nöxium.

6. Per te sciämus da Patrem,* noscämus atque Filium,* Teque utriüsque Spiritum* credämus onmi témpore.

7. Deo Patri sit glöria,*et Filio qui a mörtuis Surréxit, ac Paräclito,* in sSaeculörum saecula. Amen

IV

——— 3 1. Quem Si-on gau- dens cé-le-brat ——————

————5*

besä-tum hac di- e fe-sta de-cet, o

—.——

— — 8 SISII

3oan⸗nes, nos tu- as dul-ei me-mo-räsre

sa-cras cär-mi-ne lau-des A= men.

2. Degis in terris comes Angelörum* qui stu⸗ dent flori juvenilis aevi,* semper in coelis simul intuéntes* nüminis ora.

3. Dum tenent curae vigiles scholärum,*süblevat mentem fidei volätus;* pro Deo pugnans änimas requiris* inclytus heros.

4 Te pium laudant pueri patrönum,* te ducem sanctum récolunt magistri,* te vocant cuncti méritis poténtem:* omnibus adsis.

5. Sit decus summae Triadi perénne,* quae dat infänti resonäre laudem“ integram; linguae fate- antur omnes* cuncta regéêntem. Amen.