dib qij in
. c uetxiij nti d ßi. dyh⸗
attn
*
7Picat
ag
Teleberrimiet omniũ ercellen iffimi pᷣdicatoꝛis. f̃is Babꝛie⸗ lis de bareleta oꝛdinis pᷣdicaton ſacre tbeologie eximij pꝛofeſſo⸗ ris. ſolenniſſimi ſermones felici⸗ terincipiunt. fica in ſeptuageſima de faci litate bene opã chen aureꝰ. SOcaope — ⁊ redde il lis mercedem. War. rx. Cpro⸗ udẽtia iliꝰ ſum midei.qᷓ;uis rõ⸗ nale creaturã ad ſuã imaginẽ et militudinẽ plaſmauerit ad finẽ vite eterne ⁊ aſſequẽdã ſuã eter⸗ nalẽ pꝛedeſtinationẽ: ſicut ſcribi furab Augu. ⁊ allegat᷑ in. ij.ſen. di.i.c.vi.noluit tñ dare niſi me⸗ diantibꝰ precedentibus meritis bonoꝛů operum: ⁊ obſeruatione diuinoꝝ pꝛeceptoꝝ. Vnde magi ſter in.i. di.xx. Sicut em̃ ex du⸗ natura cõpactus eſt bõ;ita illi duo bona a pꝛincipio cõditoꝛ pꝛeparauit. vnum tẽpoꝛale:alte rum eternuʒ. vnij viſibile: alteu inuſibile. vnñ carni: alten ſpiri⸗ tui. Et qꝛ pꝛimũ eſt qð eſt aiale: deide qð eſt ſpũale. Tẽpoꝛale ac viſibile bonũ pꝛius dedit. Inuiſi bile aðt boni poſteriꝰ dedit. In⸗ uiſibile ⁊ eternũ ꝓmiſit ⁊ meritis querẽdũ ꝓpoſuit. Ille. ¶ Pꝛimo nature viibili: dedit bona pᷣſenj vite. Id qͥd. ꝙ de⸗ feciſti.iin. ele⸗ mẽta?Ad quid.vij. planetas?Ad quid.ix. celos? Lerte ꝓpter duo. Pꝛimo ꝓpter oſtẽſionem diuine
7 3 „.
ſeptuageſima. Fo.i.
potẽtie Pꝛouer. xvi. Uniuerſa pter ſemetiÿm opatꝰ eſt dñs. Se cdoꝓpt᷑ vtiliratẽ boĩs. Plato in Ihimo · Vonitas dei:cã fuit facti⸗ onis můdiꝓpt᷑ boĩem. In pꝛimo Poli. Natüra fecit aĩalia ꝓpt᷑ bo minẽ. Vñ pbs cõſtrictꝰ eſt dicere in. j· ppp. Ft.ih. de aia.Finis quo dãmodoò oĩm:eſt bomo. In eodẽ Apud grecos: bomo dict᷑ micro coſmus.i.minoꝛ midꝰ. Ibo.ſuꝑ Zob.triplex eſt mñdus. Pꝛio ma⸗ gnus. Nte eſtdeꝰ. Scðo medius: eſt vita iſta pᷣſens. inoꝛ eſtbo⸗ mo. De pꝛimo. In mũdo erat. Be ſecũdo. Et mũdus per ipſum ⁊c. Detertio. wüdus eum non. ⁊c. Bequit᷑. Jonũ autẽ inuiſibileet eternũ ꝓmiſit:⁊ meritis querẽd Ppoſuit. Quia mediãtibꝰmedijs De qͥbꝰ Mat. xix. Gi vis ad vitaʒ igredi ſer. ⁊c. Et biero. ad Snſto. Stema vita nõ niſiꝑ diuinoꝝ mã datoꝝ obſeruationẽ acqͥritur.Et Mat. xi. Regnũ celoꝝ vim ⁊c. Za ctan. in. vij· di. inſti.c.vlti. Exhoꝛ tarur nos oẽs ad operãdũ: eo ꝙ iſtis opatoꝛibꝰ immoꝛtalia pᷣmia deus parauit. Dñ inqͥt ſpůs bos regit arꝰ: ifatigabili miiitia deo militemꝰ: ſtationes vigiliaſq; ce⸗ lebꝛemꝰ:cõgrediamur cum boſte quẽ nouimꝰ foꝛtiter: vt victoꝛes ac deuicto aduerſario triũphan⸗ tes:pᷣmiũ vᷣtutis qð ip̃e ꝓmiſit: a deo cõſeqmur. Hlle. ʒt aſculan nr Qui ßᷣuit deo puritate coꝛdis: Stẽtꝰviuit ⁊ ſaluꝰ moꝛit᷑. Si vᷣtutj ichogtio ſeniui eſt iuauis. Qñ ei 3 ercet: vita ſctã omĩa ſupat.iuuats acqͥri gloꝛiã et bonoꝛẽ. Voca ⁊c. 3