De ſummo bono Fo.i In criſti IJheſu noie Inci⸗

pit liber pꝛimus Sancti Iſidoꝛi hiſpalenſis epiſcopi. De ſummo bono.

as deus ſummus et incon

mutabilis ſit. ¶ Capitulum pꝛimum.

Ummũ bonũ deus eſt qꝛ incõmutabi

lis eſt.etcoꝛrũpi oĩno nonp̃t. Creatura

vero bonum ſʒ nõ ſummũ eſt. qꝛ muta

bilis. Et dů ſit quidẽ bonũꝛnon tñ eſſe

põt ſummũ. Quid eſt dei immoꝛtalitas

niſi eius incõmutabilitas? Nã et angeli et anime immoꝛtales ſti.ʒ immutabiles non ſti. Ideo ſolus deus ðᷣꝛ immoꝛtalis.qꝛ ſolus incõmutabilis eſt. Nã aĩa mo ritur dum deſerente deo de bono in malũ mutat᷑. Sic etan gelus eſt mutatus dum deſerentedeo eſt lapſus. Quod ma teriam habet vñ exiſtat mutabile eſt:qꝛ de inſoꝛmi ad foꝛmã trãſit. Quod pᷣo nõ habet materiã immutabile eſt. ſicut ðᷣs vtiq; eſt. Bñ ac ſubſtantialiter ſtj iſta in deo.i.incoꝛruptio. immoꝛtalitas.· incõmutabilitas indeet merito cuncte pᷣpo nit᷑ creature. Opus nõ conſiliũ apud deũ credimus muta ri.nec variarieũ qꝛ ꝑ varia tꝑa diuerſa pꝛecipit.ſʒ manẽs idẽ incõmutabilis et eternus:qͥd cuiq; congruũ eſſet tꝑiab ipᷣa eternitate in eius manſit diſpoſitione cõſilij. Hõ vſu noſtro aliud deũ putari. aliud pulchꝛitudinẽ eius atqʒ aliud magni tudinem ipſius ſicut aliudeſt hõ aliud pulchꝛitudo eius qꝛ deſiſtente pulchꝛitudine hõ manet. Acꝑhoc qui ita intelli git deñ · coꝛpoꝛeũ eſſe credit. dum pulchꝛitudo et magnitu do dei ipſe deus ſit. Ideo deus dicit᷑ ſimplex.ſiue non amit tendo quod habet.ſeu quia non alind eſt ipſe et aliud quod in ipſo eſt. Inoꝛdinate dici ſeu cõferri vicijs ea que oꝛdinate in deo ſunt. vtpote ſimplicitas que aliquando dicitur pꝛo ſtulticia et non eſtin deo.apud deũ vero ſumma ſimplicitas eſt. Juxta hanc regulam etcetera exiſtimanda ſunt.