6
5
P ſu
Ms: rh M
u
ioni
Pꝛologus
—
C Pꝛologus auctoꝛis. PBu
Viga catholice vᷣitatis do ctoꝛ incipit vbi me⸗ chaphyſicꝰ deſinit: qui inme baphyſica nõ fuerit erudit?: nequaq; verus theologus p̃⸗ dicabit᷑. Qui eniʒ in foꝛibꝰde nquit:ad interioꝛa ꝓcedens qũo nõ errabit? Cõſiderantes igit᷑ ſacre theologie nouitios ex ignoꝛãtia methaphice plu rrrimuʒ impediri:temptabim? eo oꝛdine quo glioſus doctoꝛ ſctũs Thomas de Aqno
in ſua metaphica textuʒ phi angelici declarando ꝓce⸗ dere dignatꝰ eit cñ cõfidentia diuini auyilij: ᷣm ꝙ mã patiet᷑: ea que ad methaphicalia ꝑtinent bꝛeuiter enu⸗
cleare. Et vt intentio noſtra ſub aliqbꝰ certis limitibus
cõpꝛehendatur: in pñti ope dupleꝝ occurrit ↄſideratio. C Pꝛimo nãqʒ occurrit ↄſideratio de his que ad pꝛo
emiũ ptinẽt. videlʒ de intentione:dignitate:⁊ termio huiꝰ ſcie. ¶ Scðo de his que ꝑtinẽt ad tractatũ.vʒ de ↄſideratiõe eoꝝ que ad hanc ſciam ptinẽt: qui tractatus incipit ibi.( Mm̃ aũt manifeſtũ eſt.y¶ Lõſideratio aũt eoꝝ que ad ꝓhemiũ ptinẽt erit bipartita. Mꝛia erit de extẽſione ſiue q̃ntitate huiꝰ ſcie.vʒ.circa que vſat in ⸗ tentio vel ↄſideratio huius ſcie. CBcða erir de qᷓlitate eiꝰ.vʒ.q̃lis ẽ ↄfideratio huiꝰſcie.ibi. Qꝛ voj actiua.) ¶ irca qntitatẽ vo ↄſiderãda ſunt duo. ꝛimo qᷓji
ter ↄſideratio huiꝰ ſcie vſat᷑ circa cauſas. ¶ Scðo cir⸗
ca quas ⁊ quales cauſas.ibi. m̃ aũt ſciam.y¶ Circa pꝛimũ vo ſex occurrũt ↄſiderãda. ¶¶ ꝛĩo de his que cõcernũt hãc ſciaʒ abſolute Vm ſe et in cõi:et hoc in pꝛi ma lectiõe doctoꝛis ſcti.¶ Scðo de pꝛimo ⁊ oꝛiginali
pPn gnãtiõis ſcie: qð eſt deſideriũ nãle hoĩs:ex quo ſe⸗
E due ſcie in cõi.et hoe in ſcha lectiõe.ibi.
Pẽs hoĩes. ¶ Tertio de oꝛdine cognitiõis qjntuʒ ad bꝛuta aialia.et hoc ĩ tertia lectõe.ibi.( ialia nãqʒ nã.) ¶Muarto de gradibꝰ cognitõis hũane qjntũ ad gene⸗ rationẽ artis et exꝑimenti.et hoc in quarta lectiõe.ibi. ¶ Zialia ꝗdẽ igit᷑ vmaginatõibꝰ.) ¶Muinto ð p̃eminẽ tia artis et expimẽti.⁊ hocĩ qnta lectiõe.ibi.¶ Ad actũ dẽ igit.) ¶ Beyto de cõparatiõeartis actiue ad ſpecu latiuãet in ſexta lectõe.ibi.¶ Mꝛimum qdẽ igit᷑. Mir⸗ ca pꝛimũ querunt᷑ octo. ¶ Pꝛimo vtrũ neceſſe ſit vnã eſſe ſciam:que ſit rectrix aliaꝝ ⁊ gubernatrix. Scðo ̃ ſit qᷓlis ſit illa ſcia:an ſit illa que vſatur circa maxime itelligibilia. Tertio ſi ſit que eſt illa ſcĩa:an vʒ ſit me thaphica. ¶Mnarto ſi ſit an ſit ſcientia vna vel plures. ¶uinto an methaphica ſit de deo tanq; de ſubiecto. ¶exto an ſhja ſit ſpm mechaphice. ¶ Beptio an ens qð ẽ cõe deo ⁊ creaturis ſit ſÿm methaphice. ¶cta⸗ uo an ens qð imediate dinidit᷑ in decem pᷣdicamenta: ſiſit ſubiectum methaphice. ¶ Ii in Doc. S. Bicut dicit philoſophus.
inm veit. ige „ 8 PaUMurw ſu neceſſa rium ponere aliquã ſeiaʒ que ſit aliaꝝ re
*
gere x gubernare alios dicit᷑ ſapia: quia
Lec.2. lpientis eſt oꝛdinare ahios: vt pʒ in pᷣꝰ huiꝰ. Sed nulla ſcia põt eẽ ſapientia: qꝛ ſcia ⁊ ſapia ſunt duo habitus m Xec.6. ſtellectuales ſpẽ diſticti. vt pʒ ethy
põt oꝛdiare ⁊ gubernare alias. ¶ Mꝛeterea. Nuelibet ſeia que eſt rectrix diuʒ ſciaꝝ:dʒ eẽ cõis ⁊ ſuꝑioꝛ ad cẽs
trix ⁊ gnbernatrix. Mabitꝰ.n.qui hʒ re⸗
rgo nulla ſcia
ſcias. Sʒ nulla ſciaẽcõis ⁊ ſupioꝛ ad oẽs ſcias. ergo ⁊c̃.
Pꝛobatio medie: Quia logyca:cũ ſit ſcia rõnis ⁊ me⸗
thaphica: cũ ſit ſcia realis nõ hit aliquãſciaʒ eis cõeʒ ⁊ ſupioꝛẽ.ergo ⁊c̃. ¶ Pꝛeterea. Qbi nullus ẽ oꝛdo: ibi
nullũ eſt regimen.xo· huiꝰ. Bed iter ſcias ſalteʒ ſpẽ di⸗ Kinctas nullus eſt oꝛdo:cũ ibi nõ ſit pꝛioꝛitas.ergo ⁊c̃.
Lec.9. et
cO72.
Mꝛobatio medie:qꝛ ſpecies coeque ↄtinẽtur ſub gene
re: vt pʒ per poꝛm in pᷣdicabilibus. Ergo inter ſcias ſpẽ diuerſas nõ eſt pꝛioꝛitas. ¶ Mꝛeterea. Illa ſcia dicit rectrix aliaꝝ ⁊ gubernatrix ſub cuius ſine aliaꝝ fines cõ tinen?: vt ĩnuit Poc. S.in ꝓhemio pꝛimi ſniaꝝ.q.Iꝰ. ar. pꝰ. Sed ſcie nõ hit diuerſos fines:ita ꝙ finis vnius poſſit oꝛdinari ad finẽ alteriꝰ:qꝛ oĩum reꝝ eſt vnꝰ finis:
vt pʒ pꝰ ethyt᷑ et ꝓbat Doc. S.Iꝛc..I. ar. vltimo.
Ergo ideʒ qð pꝛiꝰ. ¶ Mꝛeterea. i eſſet aliq ſcia talis ipſa imparet alijs tanq; ancillis eis vtẽdo:vt diẽ Doc. S.p̃ſniax. vbi ſupꝛa.et ẽt ꝓhs in politica. Sʒ impa⸗ re cũ ſit actꝰ itellect?: vt dicit Poc. S.iꝛc.q.I.ar.pꝰ. nõ ↄuenit ſcie:cũ nõ hẽat intellectũ. Ergo videt᷑ ꝙ nul⸗ la ſcia ſit aliaꝝ rectrix. Sed contra eſt Voc. S.in pꝛia lectione methaphice in pꝛincipio.
—
Lectio. p⸗
Lio.pᷣmo.
Lec. F.
dicẽdum ꝙ neceſſe etꝙ vna Reſpondeo ſciaꝝ ſit aliaꝝ rectrix ⁊ guber natrix. Mãc cõcluſionẽ ꝓbat Poc. S. in pꝛia lectiõe ſue
methaphice vna rõne. Mam q aliqᷓ plura oꝛdinant᷑ ad vnnʒ:opʒvnũ illoꝝ eẽ regulãs ſiue regẽs ⁊ alia regulata ſine recta. Oẽs aũt ſcie ⁊ artes oꝛdinãt᷑ ad vnũ.ſ.ad hoĩis pfectionẽ que eſt btitudo.iñ neceſe eſt:ꝙ vna illaꝝ ſit aliaꝝ rectrix. Maioꝛẽ ꝓbat auẽte ⁊ ſigno. Auẽ̃te qdem phi in ſuis politicis. I ſigno vo ꝓbat:qꝛ in vnione aie ⁊ coꝛpis:aĩa nãli impat ⁊ coꝛpꝰ obedit. Silr iter vires aie:iraſcibilis ⁊ ↄcupiſcibilis nãli oꝛdine ꝑ rõnẽ regũt᷑. ¶ Ex hac ↄcluſione infert Voc. S. vnũ coꝛꝛelam.vʒ. ꝙ
Li.pÿmo.
Lec.z.
talis ſcia que eſt aliaꝝ rectrix: recte ſibi vendicat nomen
ſapie. Cuiꝰ rõ eſt: qꝛ fapiẽtis eſt alios oꝛdiare ⁊ regere: vtpʒ pphm P hniꝰ. ¶ Mꝛo declaratiõe pᷣcedẽtis cõ⸗ cluſionis eſt ↄſideranduni pꝛio ꝙ ad hoc ꝙ aliq ſcia ſit
aliaꝝ rectrix: due ↄditiones requirunt᷑. Puma eſt:
vt talis impet oĩbus alijs tanq; pꝛincipalis. Et ideo ꝑ⸗ ſpectiua nõ eſt rectrix geometrie vel aſtrologie. ¶ Se⸗ cunda eſt ꝙ ipſa vtatur in obſequiũ ſui: oĩbus alijs ſciẽ⸗ tijs qjñ vaſallis:vt pʒ in oĩibꝰ artibꝰ oꝛdinatis:quarũ fi⸗ nis vniꝰ eſt ſub tine alteriꝰ: ſicnt inis pigmentarie artis qui eſt ↄfectio medicinaꝝ oꝛdinat᷑ ad finẽ artis medicie qui eſt fanitas. ñ medicus impat pigmẽtario. Et vtit ẽt pigmẽtis ab eo factis ad ſuũ finẽ: vt dicit Poc. S.pÿo ſniax.q.1ar. pᷣo. ¶Cõſiderandũ eſt ẽt ꝙ duplex eſt ne ceſlitas ᷣm phm yhuiꝰ.et ᷣm Poc. S. in pꝛia parte q.2. ar.po. Quedaʒ eſt neceſſitas coactiõis ſiue ↄditio⸗ nata ex ↄditione agentis.⁊ illa opponit᷑ volũtario. Alia
eſt neceſſitas nãlis· Et hec eſt duplex. Quia quedaʒ eſt y&
abſoluta. Alia ↄditionata· Abſoluta eſt duplex. Auedaʒ
Lec.. et cO.6.
eſt nõ his cãm ſui eſſe.ſ. deus. Alia eſt his cãʒ. Nt hec
eſt duplex. Quedã ẽ můlis: vt omne cõpoſitũ ex ʒrijs:
neceſſario eſt coꝛꝛuptibile. Alia eſt foꝛmalis: vt triangu lus neceſſario hʒ tres angulos. Meceſſitas ẽt ↄditionata
exꝓte finis ſiue ex ↄditiõe finis eſt dupler. Quedas eſt ncẽitas ↄditiõata ſimpli:ſiẽ ſi hõ dz viuẽ neceſſeẽ ꝙ co⸗
medat· Alia eſt ncẽitas ↄgruẽtie. Et ſolũ iſto mõ nẽceie
eſt ponẽ aliquã ſciaʒ eẽ rectricẽ aliaꝝ: ⁊ nõ aliis modis.
T wimmn ergo dicenduʒ ꝙ ſcia capitur 4.. pmum dupli:vt pʒ ·⁊poſtt. Unoꝰ cõiter ᷣm ꝙ dicit certam cognitioneʒ. Et ſic ſe extendit ad oẽs habitꝰitellectuales. Et iſto mõ ſapia bñ dicit᷑ ſcĩa.
TLec.20.
c ſn Rr
Alio mõ ꝓpꝛie: ᷣm ꝙ ẽ habitꝰ ↄcluſiõis ꝑ demõſtratio
nẽ acqſitꝰ. Et hoc duplr. Vno modo per reſpectũ ad cõ cluſiões pſideratas in illa ſcia. Et ſie ſapia nõ dieir ſcia. Alio mõ preſpectũad pᷣnꝰ que ↄſiderat. Et tunc ſcia dĩ
ẽt ſapia:ſi illa vn qᷓ ↄſiderat ſint pᷣ pᷣnꝰ ⁊ cõnmiſſinia.
CNel dicẽdũ ᷣm Doc. S.ſup Poecio de triniq⁊·
ar ⁊. ¶ Ad pᷣn dðm ꝙ ſcia ⁊ ſapia nõ diſtiguũtur ðᷣm
.
diuerſas rõnes · Et iõ mhil ꝓhibet vnũ de aliop̃dicar.


