Tabula

bus in exiſtentibus⸗ pꝛimis ↄponit vnumqanodqʒ: ⁊ Eitrum gnã gnůln ſicut magis hno.qᷓ; ſpẽs ſpeciauii⸗ me. vel econtra: S3 ʒ Utrum ens · voſſit eſe genus„ 4 Atrum genus poſit per ſe pꝛedicari de differentia MQueſtio Septima. 1Litrum vlia ſint ſeparalaà ſingularibus:

1 Vtrumn ſit aliquot pann foꝛmale ab his que ſunt cõ

poſita ex materia ⁊ foꝛma Queſtio Octaus. 1itrum ſit vnũ pᷣnn foꝛmale dium que ſunt einſdẽ ſpẽi 2 Eitrum pꝛincipia rerum ſint eadem numero · vel eadẽ pẽ. ⁊ numero diuerſa Litrum ab vno ⁊ eodem pꝛincipio poſſint mults ⁊ di⸗ nerſa pꝛocedere ⁊ oꝛdinari in eundẽ finem Dueſtio Mona 1Ntx oium coꝛruptibiliũ icoꝛruptibiliũ ſint eadẽ pᷣn? 2 trum oium coꝛruptbilium ſint eadem pꝛincipia Mneitio Decima. 1Litrum vnum ⁊ ens ſint pꝛincipia rerum 2 Vitrum numeri ⁊ que e numero oꝛiuntur vel conſe⸗ qunutur ſint pꝛincipia rerum 5 ʒ itrũ ſupꝛa magnitudines ſint alique ſpecies ſeparate que ſint pꝛincipia rerum ſenſibilium. AQueſtio Qndecima. 1 Ntrũ pꝛincipia rerum ſint actu vel potentia trum ſint vniuerſalia vel ſingnlaria ¶CMueſtiones quarti libꝛi: Queſtio Mꝛima 1Ultxncẽe it eſſe aliq; ſciam ad quã pertinet conſidera⸗ 5 tranſcendentia maxime ens:

2 ʒ Um mech it q ↄſiderat trãſcenꝰ maxime ens: Vueſtio Secunda. 5 1Un huiꝰ ſcie ſit ↄniderare tã de ſbaq; de accidentibus trum ens pᷣdicere equiuoce de ſba ⁊ accñte: tꝝ ens pꝛedicere vnuoce de ſßa ⁊ accidente: Itrum ens pᷣdicere analogice de a a accidente: Atrum ſi analogice· erum ſit dabilis conceptus ans gus ſiue equocus pᷣciſus a ↄceptu ſbe ⁊ accñtis: trum ens ſignificet vnum ↄceptũ diſiunctum: trum ens pᷣdicetur vdẽptitate de ſba ⁊ accite: trum pꝛinationes ⁊ negationes poſſunt dici entia itrum hnius ſcientie ſit pꝛincipaliter conſiderare de ſba ⁊ ſi de omnibus ſubſtantijs Queſtio Tertia. 1 ens a vnnm dicant eandem naturam:— 2 Vitruʒ ea que eadẽ generatione. ⁊ coꝛruptione generã tur ⁊ coꝛrumpuntur ſint eadem realiter: ʒ Vitrum illaque vniß eidez ſunt eadem inter ſe ſint ea dem realiter: 4 in oĩ ente citra pᷣn eſſe ⁊ eſſentia realr diſtingunt

I Utrũ eſſe adueniat eſſentie vt accñs eius 5 Vtrum eſſe ſi realiter cãtum ab eſſentia vel per crea⸗ tionem a deo: trum vnum quod conuertitur cũ ente ſit realiter idẽ cum vno quod eſt pꝛncipium numeri. 3 Etruʒ vnum addat aliq; foꝛmalitatem ſeu quidditatẽ poſitiuã ſupꝛa ens:ſicut ſcotiſte volunt: 9 Utrũ hnius ſcie ſit cõſiderare de Vno ⁊ de ptibus vni us.⁊ ſi m diuerſas partes vnius ⁊ entis diſtinguant partes phyloſophie. 3 Queſtio Quarta. ditx mewhaphyſice ſt conſiderare negationes pꝛiuatio nes ⁊ contraria: ꝛ Qtum vnum opponatur multitudini: ueſtio Quinta. 1 Ttrum de tranſcendentibus ⁊ partibus eoꝛuʒ cum ſu s oppoſitis habeat phyloſophis conſiderare 2 Vtrũß? phia ⁊ logica cõpent᷑ qᷓ; ens nature eſt m mec · ita ens ratioms logicei 3 Vtrum oia contraria reducantur ad vnum 2 Qneſtio Seta.

tx ſcia q̃ ↄnderat tranſcenꝰ ſit aliq̃ pticulam ſciarum

pent᷑ qᷓ;tum ad ba.ita ꝙ ſicut

1citrum ad phyloſophum pꝛimnn pertinet conſiders re de pꝛimis pꝛincipijs demonſtratine:

2 Tltrum pꝛimum pꝛinciplum ſimpliciter ſit non contin⸗ git idem ſimul eſſe ⁊ non eſſe:

3 Vtum illud pumumn ſit irmiſſimum:

Qneſtio Septimns · trum contradictoꝛia poſſunt eſſe ſimul verd: trum contingat plura intelligere Atrus vnnm nomen vnum tantum ſignificet trum ratio quã ſigniſicat ipſum nomeẽn ſit diffinitis tx rõ quã ſignificat nomẽſit idẽ g ĩtẽtio ſen ↄceptio trũ rõ quã ſigniicat nomẽꝛſit ipfum verbũ coꝛdis trů ratio quã ſignificat nomen ſit in re exirã animaʒ trum in rebus ſit aliquid determinate verum trum quicquid apparet ſit verum Queſtio Octaua. 6 1Titrũ contradictoꝛia poſſunt eſſe ſimul falſa. trů inter ʒdictoꝛia ſit dare mediũ 3 Ejtrum omnia ſint falſa trum negatio que eſt altera pars contradictionis: di cat aliquam foꝛmalitatem ex naurò rei:. ; itrũ veritas pꝛimi pꝛincipii ſit vera. ¶Qneſtiones quinti libꝛi. Nueſtio Mꝛims. 1 Qtxad meth · ꝑtinet determinare de diſtictionibus no minum multiplicius 2 Titrum modi quinqʒ ipſius pꝛincipii ſint ſufficienter al ignati a phyloſopho Queſtio Secunda · 1Utx gnã cãxꝝ ſint ſufficiẽter aſignata a phyloſopho 2 Vtrum tinis ſit cauſa cauſarum. ʒ vjt einſdẽ effectus poſſint eſſe plures cauſe per ſe trum cauſa particularis in actn ſimul ſi ⁊ non ſit cũ particulari effectu in actu: Queſtio Tertia. 1Ntrum diffinitio elementi ſit bene aſſignata ·* 2 Ultx modi ipfius elemẽti a phᷣo ſufficiẽter aſſignentur Queſtio Qnarta. 1 Titx ad met · pertineat conſiderare de hatura ⁊ Ttꝝ modi nature ſint bene aſſignati: Mueſtio Auinta. 1Titrum modi neceſſari ſint bene aſſignati 2 Titrum aliqua ſint neceſſaria que habent caulam ſui el ſe.⁊ ſue neceſſitatis Qneſtio Sexta. 1 Lu modi vnius ſint bene aſſignati

H SP**—

trum illud qð dr vnũ.y.mð.ſit maxime vnum

trũ diuiſio vnius que dicit᷑ logica ſit bene aſſignata Queſtio Septima. 1Vtrum modi entis ſint bene aſſignati ꝛ Ttꝝ p̃dicamẽra diſtiguant᷑ reali· vl̃ modũ pᷣdicãdi 3 Utrum tm̃.x·ſint pꝛima rerum pꝛincipia. trum ens rationis ſit ens:. I vitrũ accñꝰ ſolo numero differẽtia poſit eſſei eodẽ ſe Qneſtio Octana. 8 1Vtrũ modi ſbe ſint bene aſſignati: vtrü modi ſbe conuenienter reducitur ad vnuʒ tanq; ad pꝛimum: ʒ Vtrũ materia ſit ſeparatꝭ a coꝛpoꝛeitate: Queſtio Mona. 1itrum modi vdemptitatis ſint bene aſſignati 2 trum modi dinerſitaus ſint bene poſiti 3 Vtrum dinerſitas ſit cauſa pluralitatis 4 Litrum dinerſitas accñtum poſſit eſſe cauſa plurali⸗ tatis ᷣm numerum: ; Uitrum varietas ſine dinerſitas loci facit aliquid ad di nerſitatem ſiue pluralitatem Eᷣm numerum: 4 Atrũ modi differentie ſint bene poſiti trum duo accñ poſſint eſſe ſimul in eodem ſßo 8 Ultx diia ſiue dicat reſpectũ de gnẽ ad aligd: Aueſtio decima.

*

Nrũ modi imuudiis ſuſiciemer recitentur

2 3

ſola ſpẽ. vel ſolo numero differentis