finis eſt tamen ila maloꝝ;¶ ñ nouus Cato Raro timere moꝛi nimia foꝛmidine noli. Woꝛs mala nos tolli ſed et lec noſtra mala reſoluit
De vxoꝛum conſilijs tilis tolerare
Vroꝛis linguã ſi frugi eſt ferte memento
ratn diſhſce linguam vtilẽ vt frugalis audiatur- n Nãqʒ malũ ẽ.nõ polje pati nec elle tacere nsah Pꝛecioſe confectõis aromata vaſis intercluſa fictiibus: ni— „ hil er co ntinẽtis vaſis ineptiaſibi diminuunt de valoꝛe. Si airdnalon go tue vxoꝛis animũ ſapientie balſamo redundare cognoue⸗ Aenaſ cqvith ris: eius conſilia pꝛudentie firmitate ſubnixa:non memineris aſ pernari ſed tanqᷓ ſugens mel ex petra: oleumq; de ſaro duriſſi⸗ nn mo: ne dupliciturbulentie moꝛdeatur angario. dum nec loquip wfuns No: mittitur neq; tacere. Nam malum eſt non vlle pati nec poſſe tã M äum Nets cere. Ande nouus Cato upſ Aroꝛis liuguam ſi pꝛodeſt cur ego ſtringam pdigltri wutu Manq; pati neſcit ſtultus nec reticeſcit au Mm emnu— Be honoꝛe parentum. zn Cw n non debili ſed fima charitate pꝛẽm ⁊ matrem Bilige nõ egra charos pietate pentes. m ſapiẽs.maledictꝰẽ a deo q̃ eraſpat mfez placere patrituo Mec matrẽ offendas dů vis bonꝰ ejje pentt ectatio he. Paterne veneratõis officiũ quod omnis legũ traditio impe Rm rat et indicit multa ſedulitatis obſeruãtia teneatur ne te ingra 4 titudinis vipera roꝛẽ totius pietatis acerbaus:in foueã ſue cap ſe vMn m tiuitatis includat. diuine pꝛeceptõnis imperio violato. Mec mi crinidunsmn noꝛi ſtudio genitrici tue moꝛem ciuilitatis exbibeas· ipſam nul⸗ ulmnmn la repugnantie malignitate conturtes affectu diſcoloꝛi⁊ amen h lia ti. Mec offendas dum vis bonus eſſe parenti Vnde x nouus Cato. einbi Kusbu Eſto pius vere ſemper hijs quite genuere mne xuiſicn Non moueas patrem nec vis offendere matrem Cut uitöct
*3


