3 —

min Weenre

derünth

eſenn esdingus m uu jars ſcyci

uihnm quamuiſ

pulcrt indigẽte

t ac dem fi e. Netbi quid Lw

pmiſimpõtenett uſeris vlh Mus et verat ns haben itudis mthrie tanqᷓ nepbari nataligatꝰ mpyrwn⸗ ur nici ſon⸗ is inſami peacis dia debucrat ꝓme U wns Lato s. 0

Fido ſis fidus hõq;ʒ ficto cautus eſto

fingit i.oꝛe.ſ.amicũ aĩo vcrus

Qui ſimnlat verbis nec coꝛde ẽ fiduſ aĩcnſ etiã finge te amicũ oꝛe dolus deindit᷑ dolo. ⁊ dlauꝰ retõdit᷑ cauo.

Tu quoqʒ fac ſimile ſic ars deluditur arte

Iſta metra ſunt omiſſa aut ex ſcriptoꝛis icuria aut ex actoꝛis certa induſtria. marime cũ mãdatis dei vident᷑ Zdicere ⁊ fictio nis duplicitatẽ ꝑſuadere. Noꝛũ ſententia nõ tam apud ſapien⸗ tes eſt honefta ꝙᷓ apud pleroſq; videt᷑ ꝓbabiliter dicta. Pꝛo⸗ babile autẽ putatur vt clauus clauo retondat:⁊ fraudi fraude reſiſtat. quod aſtruit q̃ dicit. Neq; eni lex equioꝛ vlla eſt: qᷓ ne⸗ cis artificẽ arte ꝑire ſua. Ergo vt ꝑiuras merito ꝑiuria fallant Exẽplo doleat femina leſa ſuo Vnde nouus Cato Landat adulatoꝛ ſed non eſt verus amatoꝛ Tu quoq; cõmendas ⁊ ei condigna refundas

De adulatione

nimium dulces laudare

Moli hoĩes blãdos nimiũ ſermõe pꝛobare dulciter auicularius

Fiſtula dulce cãit volucrẽ dů ðᷣcipit auceps

Judiciũ equelibꝛate diſcretiõis ſtatera pẽſatũ hoc imperat ⁊ indicit:vt nullꝰ ↄuictus hũani particeps: adulatõis fauos mul tiplici ↄmẽdatõe diffũdat. ne aſſentatdis ſuſpectꝰ iniuriã in mei le acutã:videat᷑ opiniõe maliuola ↄculcare. imo extrema vſtio ſitatis abhoꝛrẽs ⁊ incedẽs via regia nec adulatõ nis melle: nec detractõis aceto:linguã polluat colloquẽtẽ. lioqn errãſin in uio nõ in via: aut inuidentie ꝓxrimꝰ aut palponi nõ ʒꝛius vide tur amoꝛis ſchematibus oberrare. Moli hoĩes blãdo nimi ſer⸗ mone ꝓbare. Ende nouus Cato.

Mon bene creduntur nimium qui blanda loquuntur. Decipiuutur aues ꝑ cantus ſepe ſuaues Vnde etiam Eſopus pꝛeclare concoꝛdat dicens

Monſatis eſt tutum mellitis credere verbis

Ex hocmelle ſolet peſtis amara ſequi